Badania kliniczne

Wykazano, że domowe programy ćwiczeń, takie jak te, które tworzysz za pomocą Physitrack®, zwiększają stopień przestrzegania zaleceń przez pacjentów.
Poniżej przytaczamy kilka badań, które to potwierdzają.

Czy internetowe narzędzie do przepisywania ćwiczeń może poprawić przestrzeganie domowych programów ćwiczeń u dzieci z porażeniem mózgowym i innymi niepełnosprawnościami neurorozwojowymi? Randomizowane badanie kontrolowane

Cel Określenie przestrzegania i skuteczności 8-tygodniowego programu ćwiczeń w domu dla dzieci niepełnosprawnych, realizowanego za pomocą Physitrack, internetowego narzędzia do przepisywania ćwiczeń, w porównaniu z tradycyjnymi metodami papierowymi.

Projekt Randomizowane badanie kontrolowane (RCT) z pojedynczą ślepą próbą, prowadzone w grupach równoległych.

Interwencja miała miejsce w domach uczestników w Australii Zachodniej.

Uczestnicy Dzieci w wieku od 6 do 17 lat z niepełnosprawnością neurorozwojową, w tym porażeniem mózgowym (CP), korzystające z usług terapii środowiskowej.

Interwencja Wszyscy uczestnicy ukończyli zindywidualizowany program ćwiczeń w domu, który został dostarczony grupie interwencyjnej za pomocą Physitrack i konwencjonalnych metod papierowych dla grupy kontrolnej.

Podstawowe miary wyników Przestrzeganie programu ćwiczeń, osiąganie celów i wydajność ćwiczeń.

Drugorzędne miary wyników: przyjemność, pewność siebie i użyteczność Physitrack.

Wyniki Zrekrutowano pięćdziesięciu czterech uczestników z CP (n=37) lub innymi niepełnosprawnościami neurorozwojowymi (n=17). Pięćdziesięciu trzech uczestników poddano randomizacji po jednej wcześniejszej rezygnacji. Czterdzieści sześć osób ukończyło 8-tygodniowy program, w tym 24 w grupie interwencyjnej i 22 w grupie kontrolnej. Nie było różnicy między obiema grupami pod względem odsetka ukończonych ćwiczeń (interwencja (n=22): 62,8% (SD 27,7), kontrola (n=22): 55,8% (SD 19,4), średnia różnica między grupami -7,0% (95% CI: -21,6 do 7,5, p=0,34)). Obie grupy wykazały znaczną poprawę w zakresie samooceny wykonania zindywidualizowanych ćwiczeń docelowych, jednak nie było statystycznie istotnej różnicy między grupami pod względem osiągnięcia celu, jakości wykonania ćwiczeń, przyjemności, pewności siebie lub preferowanej metody realizacji. Nie wystąpiły żadne zdarzenia niepożądane.

Wnioski Physitrack zapewnia terapeutom nowy sposób dostarczania programu ćwiczeń z narzędziami online, takimi jak filmy z ćwiczeniami, ale nasze wstępne ustalenia wskazują, że może on nie być lepszy niż tradycyjna metoda papierowa w zakresie poprawy przestrzegania ćwiczeń lub innych mierzonych wyników. Programy ćwiczeń pozostają interwencją popartą dowodami, ale do pełnej oceny metod dostarczania online wymagane jest większe RCT.

Szczegóły rejestracji badania Australijsko-Nowozelandzki Rejestr Badań Klinicznych; ACTRN12616000743460.

http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/

Johnson RW, Williams SA, Gucciardi DF, et al. Czy internetowe narzędzie do przepisywania ćwiczeń może poprawić przestrzeganie domowych programów ćwiczeń u dzieci z porażeniem mózgowym i innymi niepełnosprawnościami neurorozwojowymi? Randomizowane badanie kontrolowane. BMJ Open 2020; 10: e040108. doi: 10.1136/bmjopen-2020-040108
Raport z badań
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Możliwości dla telemedycyny i fizjoterapii: Co wynika z nowej ankiety przeprowadzonej wśród pacjentów?

Bay State Physical Therapy, wiodący dostawca usług fizykoterapeutycznych na północnym wschodzie USA, wykorzystał Physitrack Telehealth (PTT) i systemy angażowania pacjentów, aby pozostać w kontakcie ze swoimi pacjentami podczas globalnej pandemii Covid-19 - z wielkim sukcesem.

W ciągu kilku dni, Physitrack był w stanie skonfigurować wszystkich lekarzy BSPT i przeszkolić ich w zakresie korzystania z usług Telehealth. Do połowy marca BSPT był w 100% wirtualny - używając Physitrack's nagradzanej technologii i aplikacji dla pacjentów.

Bay State Physical Therapy i Northeastern University's Department of Physical Therapy, Movement and Rehabilitation Sciences 2020
Whitepaper
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Whitepaper: Telezdrowie dla fizjoterapeutów w Australii podczas pandemii COVID-19

Badanie zostało opracowane przy udziale lekarzy, ekspertów telemedycyny, właścicieli firm i instytucji finansujących w celu oceny skuteczności i wartości leczenia fizjoterapeutycznego prowadzonego za pośrednictwem telemedycyny podczas pandemii COVID-19.

Projekt zmierzył następujące cele:
- charakterystyka fizjoterapeutów, którzy wdrożyli usługi telezdrowotne
- charakter usług
- rodzaje pacjentów, którzy korzystali z usług telezdrowotnych
- rodzaje schorzeń, które były leczone i ich leczenie
- wyniki i doświadczenia pacjentów
- cechy konsultacji

Informacje te zostaną wykorzystane do wspierania ciągłego
finansowania usług telezdrowotnych przez fizjoterapeutów. To
jest przekrojową ankietą online z zatwierdzeniem etycznym
uzyskanym przez Uniwersytet w Melbourne.

Fundacja Badań nad Fizjoterapią APA
Whitepaper
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Skuteczność fizjoterapii z telerehabilitacją u pacjentów chirurgicznych: przegląd systematyczny i metaanaliza

Wprowadzenie: W ciągu ostatnich kilku lat nastąpił szybki rozwój usług telerehabilitacyjnych, a pacjenci cenią sobie takie korzyści, jak zmniejszenie barier związanych z podróżowaniem, elastyczne godziny ćwiczeń oraz możliwość lepszej integracji umiejętności w życiu codziennym. Jednak wpływ fizjoterapii z wykorzystaniem telerehabilitacji na pooperacyjne wyniki funkcjonalne w porównaniu do zwykłej opieki w populacjach chirurgicznych jest nadal niejednoznaczny.

Cele: Badanie skuteczności fizjoterapii z telerehabilitacją na pooperacyjne wyniki funkcjonalne i jakość życia u pacjentów chirurgicznych.

Źródła danych: Odpowiednie badania uzyskano z MEDLINE, EMBASE, CINAHL, the Cochrane Library, PEDro, Google Scholar oraz World Health Organization International Clinical Trials Registry Platform.

Wybór badań: Randomizowane badania kontrolowane, kontrolowane badania kliniczne, badania quasi-randomizowane i badania quasi-eksperymentalne z kontrolą porównawczą zostały włączone bez ograniczeń w zakresie języka i daty publikacji.

Ekstrakcja danych i synteza: Jakość metodologiczna została oceniona przy użyciu narzędzia Cochrane risk of bias. Do syntezy jakościowej włączono 23 badania. Siedem badań kwalifikowało się do syntezy ilościowej dotyczącej jakości życia, a ogólna połączona standaryzowana średnia różnica wynosiła 1,01 (95% przedział ufności 0,18 do 1,84), wskazując na wzrost na korzyść telerehabilitacji u pacjentów chirurgicznych.

Ograniczenia: Różnorodność treści interwencji i miar wyników ograniczała przeprowadzenie metaanalizy dla wszystkich miar wyników klinicznych.

Wnioski: Fizjoterapia z telerehabilitacją może potencjalnie podnieść jakość życia, jest wykonalna i co najmniej równie skuteczna jak zwykła opieka w populacjach chirurgicznych. Może to być wystarczającym powodem do wyboru fizjoterapii z telerehabilitacją w populacjach chirurgicznych, chociaż ogólna skuteczność w odniesieniu do wyników fizycznych pozostaje niejasna. Numer rejestracyjny PROSPERO: CRD42015017744.

Słowa kluczowe: Ćwiczenia; Status funkcjonalny; Fizjoterapia; Chirurgia; Telehealth; Telemedycyna; Telerehabilitacja.

Copyright © 2018 Chartered Society of Physiotherapy. Wydane przez Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Maarten A van Egmond, Raoul H H Engelbert, Jean H G Klinkenbijl, Mark I van Berge Henegouwen, Marike van der Schaaf # 1 2
PubMed
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Porównanie wyników fizjoterapii wirtualnej i osobistej

Ascenti, brytyjski dostawca usług fizjoterapeutycznych, przeanalizował dane od ponad 27 000 pacjentów, którzy otrzymali wirtualne lub osobiste leczenie za pośrednictwem aplikacji. Porównano ból, satysfakcję i wyniki aktywacji trzech metod: tylko wirtualnej, tylko osobistej i obu.

Stwierdzili oni, że leczenie wirtualne było tak samo lub bardziej skuteczne niż leczenie osobiste, a także wygodniejsze, bardziej dostępne i bardziej opłacalne. Doszli do wniosku, że cyfrowa fizjoterapia powinna stanowić istotną część metody leczenia po Covid-19.


Ascenti 2020
Whitepaper
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Program proksymalnego progresywnego treningu oporowego ukierunkowanego na siłę i moc jest wykonalny u osób z bólem rzepki

Cele:

Ocena wykonalności 12-tygodniowego programu progresywnego treningu oporowego dla osób z bólem rzepkowo-udowym (PFP), ukierunkowanego na siłę i moc mięśni proksymalnych oraz wyników klinicznych i wydolności mięśni.

Główne kryteria oceny:

Wyniki wykonalności obejmowały kwalifikowalność, wskaźnik rekrutacji, stosowanie się do interwencji i rezygnację z badania. Wtórne wyniki obejmowały postrzegany powrót do zdrowia, funkcjonowanie fizyczne (AKPS i KOOS-PF), najgorszy ból (VAS-cm), kinezjofobię (Tampa), aktywność fizyczną (IPAQ) oraz siłę bioder (izometryczną i maksymalną w 10 powtórzeniach) i moc.

Wyniki:

Program rozpoczęło jedenaście osób z 36, które odpowiedziały na ogłoszenia. Jeden uczestnik wycofał się. Dziesięciu uczestników, którzy ukończyli program, zgłosiło poprawę (3 całkowicie wyzdrowiały; 6 zaznaczyło poprawę; i 1 umiarkowaną). Wyższy AKPS (wielkość efektu [ES] = 1,81), lepszy KOOS-PF (ES = 1,37) i zmniejszony ból (ES = 3,36) wystąpiły wraz ze zwiększoną siłą dynamiczną w zakresie przywodzenia i wyprostu bioder (ES = odpowiednio 2,22 i 1,92) oraz mocą (ES = odpowiednio 0,78 i 0,77). Siła izometryczna poprawiła się w zakresie odwodzenia bioder (ES = 0,99), ale nie w zakresie wyprostu bioder.

Wniosek

12-tygodniowy program progresywnego treningu oporowego ukierunkowanego na siłę i moc mięśni proksymalnych jest wykonalny i wiąże się z umiarkowanie dużą poprawą w zakresie bólu, funkcji i wydolności mięśni bioder u osób z PFP. Uzasadnione są dalsze badania oceniające skuteczność progresywnego treningu oporowego.

Christian J. Barton, Danilo de Oliveira Silva, Brooke E. Patterson, Kay M. Crossley, Tania Pizzari, Guilherme S. Nunes
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

PATIO: Physiotherapeutic Treat-to-target Intervention after Orthopaedic surgery; badanie opłacalności

Tło

Fizjoterapia jest udowodnioną skuteczną strategią leczenia po całkowitej artroplastyce stawu kolanowego i biodrowego (TKA/THA), jednak istnieją znaczne różnice w praktyce dotyczące jej terminu, treści i czasu trwania. Celem tego badania jest porównanie (kosztowej) efektywności standaryzowanej strategii fizjoterapii pooperacyjnej typu "treat-to-target" ze zwykłą opieką pooperacyjną.

Metody

Wykorzystując projekt badania z randomizacją, kolejni pacjenci, u których zaplanowano pierwotną operację TKA/THA w 18 szpitalach w Holandii, zostaną przydzieleni do strategii fizjoterapii treat-to-target lub zwykłej opieki pooperacyjnej. W strategii treat-to-target standaryzowany, indywidualnie dopasowany program ćwiczeń jest ukierunkowany na osiągnięcie określonych kamieni milowych w zakresie funkcjonalności. Oceny dokonywane są na początku, po 6 tygodniach oraz po 3, 6, 9 i 12 miesiącach obserwacji. Pierwszorzędowym wynikiem będzie wynik Knee injury / Hip disability and Osteoarthritis Outcome Score - Physical Function Short Form (KOOS-PS / HOOS-PS) po 3 miesiącach obserwacji. Wyniki drugorzędne to numeryczna skala oceny bólu, Oxford Knee i Hip Scores, test sprawnościowy oraz EuroQol 5D-5L dla jakości życia. Wykorzystanie opieki zdrowotnej, wydajność i zadowolenie z opieki pooperacyjnej są mierzone za pomocą kwestionariuszy. W sumie potrzebnych będzie 624 pacjentów, z czego 312 pacjentów TKA i 312 pacjentów THA.

Dyskusja

Badanie dostarczy dowodów na efektywność (kosztową) fizjoterapii pooperacyjnej typu treat-to-target w porównaniu do zwykłej opieki pooperacyjnej. Wyniki tego badania wypełnią ważną lukę w dowodach i będą miały znaczący wpływ na codzienną praktykę fizjoterapeutów.

Rejestracja badania

Zarejestrowany w holenderskim rejestrze badań w dniu 15 kwietnia 2018 r. Numer rejestracyjny: NTR7129.

Groot, Gademan, Peter, Van den Hout, Verburg, Vliet Vlieland, Reijman i w imieniu grupy badawczej PaTIO.
Pubmed
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Czy internetowy system programowania ćwiczeń poprawia przestrzeganie zaleceń dotyczących ćwiczeń w domu u osób z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego? Randomizowane badanie kontrolowane

Cel

Celem tego RCT było zbadanie, czy dodanie systemu internetowego, Physitrack, do zwykłej opieki fizjoterapeutycznej poprawia poziom przestrzegania przez pacjentów ćwiczeń domowych w porównaniu ze zwykłymi metodami nie opartymi na sieci, stosowanymi przez fizjoterapeutów do dostarczania programów ćwiczeń osobom ze schorzeniami układu mięśniowo-szkieletowego.

Metody

Pacjenci poszukujący opieki w ramach prywatnej praktyki fizjoterapeutycznej zostali losowo przydzieleni do grupy interwencyjnej (ćwiczenia domowe zalecane za pomocą Physitrack) i grupy kontrolnej (ćwiczenia domowe zalecane zwykłymi metodami terapeuty). Głównymi i drugorzędnymi rezultatami były samoocena przestrzegania ćwiczeń, satysfakcja z ich wykonywania oraz pewność co do zdolności do wykonywania zaleconych ćwiczeń.

Wyniki

Do badania włączono 305 uczestników. Grupa interwencyjna zgłosiła większą skłonność do ćwiczeń i pewność siebie w porównaniu z grupą kontrolną. Brak różnicy w zadowoleniu między grupami.

Wnioski

Korzystanie z internetowego systemu do programowania ćwiczeń zwiększyło przestrzeganie zaleceń i postrzegane zaufanie do ćwiczeń w domu, ale znaczenie kliniczne wyników wymaga potwierdzenia.

Bennell KL, Marshall CJ, Dobson F, Kasza J, Lonsdale C, Hinman RS. Does a Web-Based Exercise Programming System Improve Home Exercise Adherence for People With Musculoskeletal Conditions? A Randomized Controlled Trial. Am J Phys Med Rehabil. 2019 Oct; 98 (10): 850-858. doi: 10.1097/PHM.0000000000001204
Raport z badań
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Wdrożenie internetowego i opartego na smartfonie programu zalecania ćwiczeń w fizjoterapii MSK

St George's obsługuje 1,3 miliona pacjentów w południowo-zachodnim Londynie. Aby pomóc zespołowi w radzeniu sobie z coraz większą liczbą spraw, St George's rozpoczął badanie, aby przyjrzeć się współpracy z cyfrowym narzędziem do przepisywania ćwiczeń w porównaniu z programami papierowymi.

Okazało się, że pacjenci korzystający z platform cyfrowych lepiej przestrzegali zaleceń dotyczących ćwiczeń w porównaniu z wersją papierową.

Zobacz plakat zaprezentowany tutaj: https://www.dropbox.com/s/lztj7mzl9hughqm/Physiouk%20poster%202017%203.pdf?dl=0

Wanless B. Wdrożenie internetowego i opartego na smartfonie programu zalecania ćwiczeń w fizjoterapii MSK. Physiotherapy 2017;103(1):E21. doi: 10.1016/j.physio.2017.11.177
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Wdrażanie internetowego i mobilnego programu recepty na ćwiczenia w Klinice Złamań w St Thomas’ Hospital

Z ponad 2 milionami kontaktów z pacjentami rocznie, GSTT jest jednym z najbardziej najintensywniej pracujących funduszy powierniczych NHS w Wielkiej Brytanii. Celem Kliniki Złamania było ustalenie poziomu przestrzegania zaleceń przez pacjentów i satysfakcji personelu z zastosowania Physitrack w leczeniu zerwania ścięgna Achillesa, przednich zwichnięć stawu ramienno-ramiennego, złamań stawu skokowego Webera A i&nbasp;złamań dystalnej części kości promieniowej.

Zobacz plakat zaprezentowany tutaj: https://www.dropbox.com/s/5osrnuq8jhe1tdx/Physitrack%20Poster%20JG.pdf?dl=0

Jack Grodon, Starszy Specjalista Fizjoterapeuta MSK
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Uniwersytet Charlesa Sturta

Badanie we współpracy z NSW Ambulance, mające na celu zbadanie wpływu różnych rodzajów ćwiczeń fizycznych na szereg wyników w zakresie zdrowia układu krążenia i układu mięśniowo-szkieletowego u regionalnych i wiejskich ratowników medycznych.

Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Ability Centre

Randomizowane kontrolowane badanie mające na celu ocenę skuteczności przepisywania programu ćwiczeń domowych dla dzieci z niepełnosprawnością w wieku szkolnym (Mózgowym Porażeniem Dziecięcym) przy użyciu Physitrack.

Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

FASHIoN

Badanie to koncentruje się na zdalnym świadczeniu usług fizjoterapeutycznych i dietetycznych w celu pomiaru opłacalności i wyników zdalnych interwencji zdrowotnych u pacjentów z chorobami przewlekłymi. Physitrack służy do dostarczania uczestnikom ćwiczeń i treści edukacyjnych, śledzenia zaangażowania w ćwiczenia oraz prowadzenia rozmów wideo z pacjentami.

Murphy, Eyles, Bennell i in.
Artykuł PDF
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Wieloskładnikowa interwencja mająca na celu ograniczenie siedzącego trybu życia podczas hospitalizacji: quasi-eksperymentalne badanie pilotażowe

Cel

Celem tego badania była ocena wykonalności i wstępnych efektów wieloskładnikowej interwencji mającej na celu zmniejszenie siedzącego trybu życia podczas hospitalizacji i wkrótce po niej.

Projekt

Jest to quasi-eksperymentalne badanie pilotażowe porównujące wyniki u pacjentów przyjętych przed i po wdrożeniu interwencji.

Ustawienie

Badanie przeprowadzono w szpitalu uniwersyteckim.

Przedmioty

Uczestnikami byli dorośli pacjenci poddawani planowemu przeszczepowi narządów lub operacji naczyniowej.

Interwencje

W fazie kontrolnej pacjenci otrzymali zwykłą opiekę, podczas gdy w fazie interwencji pacjenci otrzymali również wieloskładnikową interwencję mającą na celu zmniejszenie czasu siedzenia. Interwencja składała się z ośmiu elementów: informacji papierowych i cyfrowych, filmu z ćwiczeniami, planera aktywności, krokomierza i Fitbit Flex™, osobistego trenera aktywności oraz zindywidualizowanego cyfrowego programu treningowego dostarczonego przy użyciu Physitrack™.

Środki

Miarami wykonalności były zgłaszane przez samych uczestników korzystanie z elementów interwencji (tak/nie) oraz satysfakcja (niska-wysoka = 0-10). Główną miarą wyniku była mediana % czasu siedzącego trybu życia mierzona za pomocą akcelerometru noszonego podczas hospitalizacji i 7-14 dni po niej.

Wyniki

Do badania włączono 42 osoby z grupy kontrolnej (średni wiek = 59 lat, 62% mężczyzn) i 52 pacjentów z grupy interwencyjnej (58 lat, 52%). Film z ćwiczeniami, informacje papierowe i Fitbit Flex były trzema najczęściej używanymi komponentami, z najwyższymi wynikami satysfakcji dla fitbita, informacji papierowych, filmu z ćwiczeniami i treningu cyfrowego. Mediana czasu siedzenia zmniejszyła się z 99,6% do 95,7% i 99,3% do 91,0% między dniem 1 a 6 u pacjentów przyjętych odpowiednio w fazie kontrolnej i interwencyjnej. Różnica w dniu 6 osiągnęła istotność statystyczną (różnica = 41 min/dzień, P = 0,01). Po wypisaniu ze szpitala nie zaobserwowano żadnych różnic.

Wniosek

Wdrożenie wieloskładnikowej interwencji w celu ograniczenia siedzącego trybu życia okazało się wykonalne i może być skuteczne podczas hospitalizacji, ale nie bezpośrednio po niej.

Conijn D, van Bodegom-Vos L, Volker W, et al. Wieloskładnikowa interwencja mająca na celu skrócenie czasu siedzenia podczas hospitalizacji: quasi-eksperymentalne badanie pilotażowe. Rehabilitacja kliniczna. 2020;34(7):901-915. doi:10.1177/0269215520920662
Raport z badań
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

GAP4

WPROWADZENIE: Wstępne dowody przemawiają za korzystnym wpływem aktywności fizycznej na wyniki leczenia raka gruczołu krokowego. To randomizowane badanie III fazy (RCT) ma na celu określenie, czy nadzorowane ćwiczenia aerobowe i oporowe o wysokiej intensywności zwiększają całkowite przeżycie (OS) u chorych na opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami (mCRPC).

METODYKA I ANALIZA: Uczestnicy (n=866) muszą mieć histologicznie udokumentowanego raka gruczołu krokowego z przerzutami, z dowodami na postęp choroby w trakcie terapii pozbawionej androgenów (zdefiniowanego jako mCRPC). Pacjenci mogą nie stosować leczenia mCRPC lub stosować terapię pierwszej linii ukierunkowaną na receptory androgenowe w przypadku mCRPC (tj. abirateron lub enzalutamid) bez dowodów na progresję choroby w momencie włączenia do badania oraz nie stosować wcześniej chemioterapii w przypadku mCRPC. Pacjenci otrzymają wsparcie psychospołeczne i zostaną losowo przydzieleni (1:1) do nadzorowanych ćwiczeń fizycznych (aerobik o wysokiej intensywności i trening oporowy) lub do ćwiczeń wykonywanych samodzielnie (dostarczenie wskazówek), z podziałem na status leczenia i lokalizację. Zalecenia dotyczące ćwiczeń będą dostosowane do sprawności fizycznej i chorób każdego uczestnika. Pierwszorzędowym punktem końcowym jest OS. Drugorzędowe punkty końcowe obejmują czas do progresji choroby, wystąpienie zdarzenia związanego z układem kostnym lub progresję bólu oraz stopień bólu, stosowanie opiatów, fizyczną i emocjonalną jakość życia oraz zmiany w biomarkerach metabolicznych. Przeprowadzona zostanie ocena, czy funkcja immunologiczna, stan zapalny, dysregulacja insuliny i metabolizmu energetycznego oraz biomarkery androgenowe są związane z OS, a także czy pośredniczą one w pierwotnym związku między ćwiczeniami a OS. Badanie to pozwoli również na stworzenie biobanku, w którym w przyszłości będzie można odkrywać i walidować biomarkery.

ETYKA I DYSKUSJA: Walidacja ćwiczeń jako leku i ich mechanizmów działania stworzy dowody, które zmienią praktykę kliniczną. W związku z tym, wyniki tego RCT zostaną opublikowane w międzynarodowych, recenzowanych czasopismach i zaprezentowane na krajowych i międzynarodowych konferencjach. Zatwierdzenie etyczne uzyskano najpierw na Edith Cowan University (ID: 13236 NEWTON), a od momentu uzyskania zatwierdzenia etycznego, przed rozpoczęciem badania, w 10 kolejnych ośrodkach badawczych.

NUMER REJESTRACYJNY BADANIA: NCT02730338.

Wymiary
Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

HIPARTI

Dzięki globalnej współpracy HIPARTI ma na celu określenie skuteczności operacji artroskopii stawu biodrowego w porównaniu z operacją pozorowaną (tylko artroskopia diagnostyczna) u pacjentów z objawami i obrazami radiologicznymi związanymi z konfliktem (FAI) i / lub uszkodzeniami obrąbka przy użyciu randomizowanego kontrolowanego badania. Physitrack służy do dostarczania ustandaryzowanych programów ćwiczeń i zbierania danych o wynikach do analizy.

Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

PhysioFIRST

PhysioFIRST jest randomizowanym kontrolowanym badaniem oceniającym i porównującym skuteczność dwóch interwencji fizjoterapeutycznych w leczeniu bólu biodra (FAI) u dorosłych w wieku 18–50 lat. Aplikacja Physitrack służy do dostarczania interwencji związanych z ćwiczeniami uczestnikom w obu grupach oraz do śledzenia ich przestrzegania.

Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Badanie pilotażowe dotyczące użyteczności i możliwości zastosowania Physitrack

W ramach Fysio Future Lab grupa innowacyjnych fizjoterapeutów testuje aplikacje technologiczne w codziennej praktyce. Za pomocą krótkich kwestionariuszy i wywiadów, łatwość obsługi, możliwość zastosowania i fizjoterapeutyczna wartość dodana są mapowane dla każdej aplikacji. Badania pilotażowe koncentrują się na perspektywie terapeuty i pacjenta. Ponadto zarówno pacjenci, jak i terapeuci mogą wypełnić krótki kwestionariusz dotyczący aplikacji technologicznych, które są już używane.

Physitrack był przedmiotem pierwszego badania. Fizjoterapeuci (n=18) ocenili Physitrack na 8/10, a 87% lubiło z nim pracować. Koszty związane z korzystaniem z Physitrack zostały uznane za akceptowalne.

Fysio Future Lab, Hogeschool Utrecht 2017


Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Wpływ kompleksowej interwencji e-rehabilitacyjnej obok konwencjonalnej rehabilitacji po udarze mózgu na niepełnosprawność i jakość życia związaną ze zdrowiem: Porównanie pre-post

Cel

Porównanie wpływu konwencjonalnej rehabilitacji na niepełnosprawność i jakość życia (grupa kontrolna) ze zindywidualizowaną, dostosowaną do potrzeb interwencją eRehabilitacji w połączeniu z konwencjonalną rehabilitacją (Fast@home; grupa interwencyjna) u osób z udarem mózgu.

Metody

Projekt pre-post. Interwencja obejmowała ćwiczenia poznawcze (Braingymmer®) i fizyczne (Telerevalidatie®/Physitrack®), śledzenie aktywności (Activ8®) i psychoedukację. Oceny dokonano przy przyjęciu (T0) oraz po 3 (T3) i 6 miesiącach (T6). Pierwszorzędowym wynikiem była niepełnosprawność (Stroke Impact Scale; SIS). Drugorzędowymi wynikami były: jakość życia związana ze zdrowiem, zmęczenie, zarządzanie sobą, uczestnictwo i aktywność fizyczna. Zmiany w wynikach między T0-T3, T3-T6 i T0-T6 porównano za pomocą analizy wariancji i liniowych modeli mieszanych.

Wyniki

The study included 153 and 165 people with stroke in the control and intervention groups, respectively. In the intervention group, 82 (50%) people received the intervention, of whom 54 (66%) used it. Between T3 and T6, the change in scores for the SIS subscales Communication (control group/intervention group -1.7/-0.3) and Physical strength (-5.7/3.3) were significantly greater in the total intervention group (all mean differences< minimally clinically important differences). No significant differences were found for other SIS subscales or secondary outcomes, or between T0-T3 and T0-T6.

Wniosek

‍eRehabilitacjawraz z konwencjonalną rehabilitacją po udarze miała niewielki pozytywny wpływ na komunikację i siłę fizyczną w dłuższej perspektywie, w porównaniu z samą konwencjonalną rehabilitacją.

Brouns, B., van Bodegom-Vos, L., J. de Kloet, A., J. Tamminga, S., Volker, G., A.M. Berger, M., Fiocco, M., H. Goossens, P., P. M. Vliet Vlieland, T., & J. L. Meesters, J. (2021). Wpływ kompleksowej interwencji eRehabilitacyjnej obok konwencjonalnej rehabilitacji udaru mózgu na niepełnosprawność i jakość życia związaną ze zdrowiem: Porównanie przed i po. Journal of Rehabilitation Medicine, 53(3), 1-10. https://doi.org/10.2340/16501977-2785

Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

Programy ćwiczeń fizycznych kierowane przez fizjoterapeutę dla pacjentów z chorobą nowotworową: w kierunku dalszego dostosowywania i wdrażania (Projekt VEERKRACHT)

Projekt miał na celu usprawnienie i ułatwienie stosowania ćwiczeń fizycznych dla pacjentów chorych na raka. Głównymi celami były

  • Ulepszenie programów ćwiczeń, które fizjoterapeuci dostosowują do potrzeb pacjentek z rakiem piersi z przerzutami.
  • Zrozumienie, w jaki sposób fizjoterapeuci decydują, jakie ćwiczenia przepisać w badaniu i jak może to pomóc w opisaniu i ocenie wierności interwencji i szkolenia pracowników służby zdrowia.
  • Zapoznaj się z aktualnym stanem interwencji ruchowych w Holandii i dowiedz się, jak wdrożyć je w opiece nad chorymi na raka.

W jednym z uwzględnionych badań oceniano zadowolenie fizjoterapeutów z platformy Physitrack . Dziesięciu fizjoterapeutów korzystało z platformy Physitrack i pozytywnie oceniło jej użyteczność i przejrzyste ćwiczenia. Jeśli jednak fizjoterapeuci korzystali z elektronicznej dokumentacji medycznej (EMR), która nie była zintegrowana z Physitrack, postrzegali to jako wadę platformy.

Czytaj więcej (otwiera się w nowym oknie)

"Brzmi to trochę jak szaleństwo, ale było prawie bardziej osobiste": Jakościowe badanie doświadczeń pacjentów i lekarzy z ćwiczeniami zalecanymi przez terapeutę fizycznego w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego przez Skype'a

Arthritis Care & Research 2017; 69(12): 1834-1844, https://doi.org/10.1002/acr.23218

To badanie jakościowe koncentrowało się na zbadaniu percepcji fizjoterapeutów i pacjentów w zakresie wykorzystania wideokonferencji w nadzorowanych interwencjach ruchowych w OA kolana.

Indywidualne wywiady półstrukturalne przeprowadzono z 12 pacjentami (średnia wieku 62 lata, 50% kobiet) i 8 fizjoterapeutami, a dane poddano analizie jakościowej z zastosowaniem podejścia tematycznego.

Wyodrębniono sześć tematów:

Struktura:

  1. technologia (łatwa w użyciu, zmienna jakość, pomoc w konfiguracji)
  2. wygoda pacjenta (oszczędność czasu, elastyczność, zwiększony dostęp)

Wyniki:

  1. zadowolenie z opieki (satysfakcjonująca, przyjemna, pacjenci poleciliby ją, terapeuci czuli, że wideokonferencja jest bardziej przydatna jako dodatek do zwykłej praktyki)
  2. korzyści dla pacjenta (zmniejszenie bólu, poprawa funkcjonowania, zwiększenie pewności siebie i poczucia własnej skuteczności)

Proces:

  1. Uprawnienie do samokontroli (ułatwione przez środowisko domowe i terapeutów skupiających się na skutecznym leczeniu)
  2. pozytywne relacje terapeutyczne (osobista, niepodzielna uwaga terapeutów, wspierające, przyjazne interakcje)
  3. (tylko z wywiadów z terapeutami) dostosowanie rutynowego leczenia (konieczność zmiany nawyków, dyskomfort bez użycia rąk, wspierane przez środowisko badawcze)

Doświadczenia pacjentów i lekarzy zaobserwowane w tym badaniu były w większości pozytywne. Wideokonferencje z wykorzystaniem znanej technologii (w tym przypadku Skype) wydają się być wykonalną i akceptowalną metodą prowadzenia interwencji ruchowej zarówno przez pacjentów z OA kolana, jak i przez opiekunów. Wideokonferencja jako realna metoda dostarczania interwencji ruchowych może zwiększyć zasięg i łatwość dostępu do fizjoterapii dla osób z OA kolana. Interwencja ruchowa za pośrednictwem wideokonferencji była postrzegana przez pacjentów jako wzmacniająca i pozwalała na rozwój pozytywnych relacji terapeutycznych pomimo braku bezpośredniego kontaktu.

Podsumowując, korzyściami płynącymi z metody dostawy były np.

  • Efektywność czasowa, zwiększony dostęp, elastyczność dla pacjentów
  • Ćwiczenia w środowisku domowym były postrzegane jako wzmacniające pozycję pacjentów.
  • Fizjoterapeuci mogli skupić się na ułatwianiu pacjentom samodzielnego prowadzenia się i nie było potrzeby poświęcania czasu na zabiegi praktyczne, które były postrzegane jako pomocnicze.
  • Zmiana równowagi sił w relacji - przesunięcie punktu ciężkości z koncentrowania się na terapeucie na koncentrowanie się na pacjencie
  • Fizjoterapeuci skupili się bardziej na słuchaniu historii pacjenta, niż na poleganiu na testach fizycznych.
  • Pacjenci docenili wsparcie techniczne, jakie otrzymali na początku rehabilitacji w zakresie konfiguracji i użytkowania systemu wideokonferencyjnego.
  • W odczuciu pacjentów zdalna rehabilitacja była skuteczna i efektywna. Z perspektywy fizjoterapeutów zdalna rehabilitacja również była postrzegana jako skuteczna, ale zapewniała opcję mniej wymagającą fizycznie.
Hinman RS, Nelligan RK, Bennell KL, Delany C
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Fizjoterapeuci i pacjenci zgłaszają ogólnie pozytywne doświadczenia związane z telezdrowiem podczas pandemii COVID-19: badanie z zastosowaniem metod mieszanych

Journal of Physiotherapy 2021;67:201-209, https://doi.org/10.1016/j.jphys.2021.06.009

W tym przekrojowym badaniu wykorzystującym zarówno metody ilościowe, jak i jakościowe autorzy chcieli dowiedzieć się więcej o tym, jak wideokonferencje były wykorzystywane w fizjoterapii podczas pandemii COVID-19 oraz jak doświadczali tego fizjoterapeuci i pacjenci.

W ankiecie internetowej wzięło udział łącznie 207 fizjoterapeutów, zarówno z prywatnej praktyki, jak i z ustawień środowiskowych, oraz 401 pacjentów (dorośli ≥ 18 lat ). Ankieta online zawierała pytania dotyczące wdrożenia wideokonferencji, np. kosztu i użytego oprogramowania (w wersji dla fizjoterapeutów) oraz postrzeganej skuteczności, bezpieczeństwa, łatwości użycia i komfortu komunikowania się za pomocą wideokonferencji.

Wyniki badań wykazały, że większość fizjoterapeutów miała zamiar kontynuować korzystanie z wideokonferencji do konsultacji indywidualnych również po zakończeniu pandemii. Dwóch na trzech zamierzało również wykorzystywać wideokonferencje do prowadzenia zajęć grupowych.

Doświadczenia fizjoterapeutów i pacjentów były pozytywne. Fizjoterapeuci umiarkowanie wysoko ocenili skuteczność i zadowolenie z wideokonferencji jako metody prowadzenia fizjoterapii. Również pacjenci w większości przyznali umiarkowanie wysokie oceny za łatwość korzystania z technologii, komfort komunikowania się, zadowolenie z zarządzania, zadowolenie z prywatności/bezpieczeństwa, bezpieczeństwo i efektywność zarówno dla sesji indywidualnych jak i grupowych.

Technologia była postrzegana jako najsilniejszy czynnik promujący, jak również powód korzystania z wideokonferencji. Ryzyko upadku było głównym czynnikiem bezpieczeństwa.

Implikacje kliniczne: Według autorów "pacjenci i fizjoterapeuci mieli ogólnie pozytywne doświadczenia z wykorzystaniem wideokonferencji do konsultacji indywidualnych i zajęć grupowych. Wyniki sugerują, że wideokonferencje są realną opcją dla dostarczania opieki fizjoterapeutycznej w przyszłości."
Bennell KL, Lawford BJ, Metcalf B, Mackenzie D, Russell T, van den Berg M, Finnin K, Crowther S, Aiken J, Fleming J, Hinman RS
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Skuteczność telerehabilitacji w fizykoterapii: Szybki przegląd

Phys Ther. 2021 Jun 1;101(6):pzab053, https://doi.org/10.1093/ptj/pzab053

Ten "szybki przegląd" miał na celu podsumowanie dostępnych dowodów z telerehabilitacji w fizjoterapii.

Autorzy przeszukali kilka baz danych i uwzględnili przeglądy systematyczne (SR), w których oceniano fizjoterapię prowadzoną metodami telerehabilitacji. Interesujące wyniki to "skuteczność kliniczna" (np. ból), "funkcjonalność", "jakość życia" (QOL), "satysfakcja", "przestrzeganie" i "bezpieczeństwo". Analiza wyników miała charakter jakościowy.

Autorzy uwzględnili 53 SR, z których 17 miało niskie ryzyko błędu systematycznego. SR obejmowały następujące obszary: kardiooddechowy (n=15), mięśniowo-szkieletowy (n=14) i neurologiczny (n=13). Pozostałe (n=11) dotyczyły innych rodzajów schorzeń i rehabilitacji.

Tylko w jednym badaniu SR o niskim ryzyku błędu porównywano telerehabilitację z rehabilitacją stacjonarną w zakresie MSK. Wyniki faworyzowały telerehabilitację w stosunku do rehabilitacji osobistej w zakresie skuteczności klinicznej i funkcji, ale nie w zakresie QOL. W siedmiu badaniach porównawczych o niskim ryzyku błędu porównywano telerehabilitację z brakiem rehabilitacji w MSK i nie stwierdzono różnicy między grupami w zakresie skuteczności klinicznej oraz sprzecznych wyników w zakresie funkcji. Pięć z sześciu ocen cząstkowych niskiego ryzyka wykazało wyższość telerehabilitacji nad brakiem rehabilitacji w zakresie QOL, a jedna ocena cząstkowa nie wykazała różnicy między interwencjami...

Uzyskaj dostęp do artykułu "open access" tutaj i przeczytaj więcej oraz dowiedz się, jak telerehabilitacja działa w ustawieniach kardiologicznych i pulmonologicznych."

Jak stwierdzili autorzy, kluczowe jest kontynuowanie badań i w przyszłości przeprowadzenie wysokiej jakości prób klinicznych badających skuteczność telerehabilitacji w fizjoterapii.

Seron P, Oliveros MJ, Gutierrez-Arias R, Fuentes-Aspe R, Torres-Castro RC, Merino-Osorio C, Nahuelhual P, Inostroza J, Jalil Y, Solano R, Marzuca-Nassr GN, Aguilera-Eguía R, Lavados-Romo P, Soto-Rodríguez FJ, Sabelle C, Villarroel-Silva G, Gomolán P, Huaiquilaf S, Sanchez P. E
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Skuteczność ćwiczeń fizycznych w chorobach przewlekłych za pośrednictwem telezdrowia: przegląd systematyczny i metaanaliza interwencji ruchowych prowadzonych za pośrednictwem wideokonferencji

Br J Sports Med. 2022;bjsports-2021-105118, doi:10.1136/bjsports-2021-105118

W tym przeglądzie systematycznym i metaanalizie autorzy ocenili skuteczność interwencji ruchowych dostarczanych za pośrednictwem telekonferencji (tj. pracownik medyczny nadzorujący uczestników przez sesję ćwiczeń za pomocą zdalnego połączenia wideo) u osób z chorobami przewlekłymi.

Przeprowadzili oni systematyczną kwerendę literatury i uwzględnili badania, w których uczestnicy z chorobami przewlekłymi otrzymywali interwencje wysiłkowe (trening aerobowy i/lub oporowy) dostarczane za pomocą metod telekonferencyjnych. Badania musiały również oceniać zdolność do wykonywania ćwiczeń i/lub jakość życia (QOL).

Metaanalizy przeprowadzono dla porównań między grupami w zakresie zdolności wysiłkowej i QOL. Risk of bias analizowano ręcznie pewność dowodów za pomocą Grading of Recommendations, Assessment, Development and Evaluation (GRADE).

Znaleźli oni 32 badania, które pasowały do kryteriów włączenia. Badania charakteryzowały się umiarkowanym ryzykiem błędu, a oceny pewności GRADE wynosiły od niskiego do umiarkowanego (dowiedz się więcej o GRADE tutaj. Przestrzeganie zaleceń odnotowano w 23 badaniach i wynosiło ono średnio 70%.

For exercise capacity and QOL the results from the meta-analyses favored videoconferencing when exercise intervention was compared to intervention without exercise component (small to moderate effect: standardized mean difference (SMD)=0.616, 95% CI 0.278 to 0.954; p=<0.001), SMD=0.400, 95% CI 0.099 to 0.701; p=0.009, respectively). When videoconferencing was compared to an exercise intervention delivered in-person, the results favored videoconferencing, with effects being small (QOL SMD=0.271, 95% CI 0.028 to 0.515; p=0.029, exercise capacity SMD=0.242, 95% CI 0.059 to 0.426; p=0.009).

Nie stwierdzono poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z wideokonferencjami.

Implikacje kliniczne: Wydaje się, że wideokonferencje jako metoda dostarczania interwencji wysiłkowych mogą być wykonalną, a także bezpieczną i skuteczną metodą u osób z chorobami przewlekłymi. Nadal jednak potrzeba więcej wysokiej jakości badań.

Brown RC, Coombes JS, Jungbluth Rodriguez K, Hickman IJ, Keating SE.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Telerehabilitacja w czasie rzeczywistym u osób starszych z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego: Przegląd systematyczny i metaanaliza

JMIR Rehabil Assist Technol . 2022;9(3):e36028. doi:10.2196/36028

Synchroniczna telerehabilitacja (TR) oferuje elastyczność w stosunku do tradycyjnej rehabilitacji i może wspierać ciągłość rehabilitacji poprzez usuwanie barier, takich jak podróżowanie na osobiste spotkania twarzą w twarz. Synchroniczna telerehabilitacja to rehabilitacja prowadzona przy użyciu narzędzi telekomunikacyjnych w czasie rzeczywistym, a więc np. spotkania przez telefon lub wideorozmowy.

Celem tego przeglądu systematycznego była zatem ocena skuteczności synchronicznego TR na sprawność fizyczną w porównaniu ze zwykłą opieką. Celem była również ocena wskaźników realizacji i efektywności kosztowej TR w porównaniu ze zwykłą opieką. Zwykłą opiekę mogła stanowić fizjoterapia prowadzona w tradycyjny sposób, interwencja edukacyjna lub brak opieki.

W tym przeglądzie systematycznym poszukiwano randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) i uwzględniono badania, w których stosowano synchroniczny TR u starszych osób poszukujących opieki z powodu schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Do przeglądu włączono badania, w których uzyskano wyniki dotyczące funkcji fizycznej/wydolności (nie podawanych przez siebie), współczynnika ukończenia interwencji i/lub efektywności kosztowej. Jakość włączonych badań oceniono za pomocą narzędzia Cochrane'a risk-of-bias.Do przeglądu systematycznego i metaanalizy włączono 10 badań spełniających kryteria włączenia (4 badania miały niskie ryzyko błędu systematycznego). Większość badań koncentrowała się na rehabilitacji przed lub po operacji wymiany stawu kolanowego lub biodrowego.

Na podstawie wyników stwierdzono, że zwykła opieka nie była lepsza od rehabilitacji prowadzonej przy użyciu synchronicznego TR. Wyniki (równowaga, zakres ruchu, siła) były podobne pomiędzy grupami lub nawet nieco lepsze w grupie TR. Nie było istotnych różnic pomiędzy wskaźnikami ukończenia interwencji, a wyniki dotyczące efektywności kosztowej (z 2 badań) faworyzowały TR w stosunku do zwykłej opieki.

Implikacje kliniczne wynikające z tego przeglądu mogą być takie, że synchroniczna TR jest wykonalną, alternatywną metodą prowadzenia rehabilitacji u starszych dorosłych ze schorzeniami MSK, zwłaszcza przed lub po operacji TKR/THR, ponieważ wydaje się, że skutkuje co najmniej podobną poprawą fizyczną jak zwykła opieka.

Synchroniczna telerehabilitacja (TR) oferuje elastyczność w stosunku do tradycyjnej rehabilitacji i może wspierać ciągłość rehabilitacji poprzez usuwanie barier, takich jak podróżowanie na osobiste spotkania twarzą w twarz. Synchroniczna telerehabilitacja to rehabilitacja prowadzona przy użyciu narzędzi telekomunikacyjnych w czasie rzeczywistym, a więc np. spotkania przez telefon lub wideorozmowy.

Celem tego przeglądu systematycznego była zatem ocena skuteczności synchronicznego TR na sprawność fizyczną w porównaniu ze zwykłą opieką. Celem była również ocena wskaźników ukończenia i efektywności kosztowej TR w porównaniu ze zwykłą opieką. Zwykłą opiekę mogła stanowić fizjoterapia prowadzona w tradycyjny sposób, interwencja edukacyjna lub brak opieki.

W tym przeglądzie systematycznym poszukiwano randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) i uwzględniono badania, w których stosowano synchroniczny TR u starszych osób poszukujących opieki z powodu schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Do przeglądu włączono badania, w których uzyskano wyniki dotyczące funkcji fizycznej/wydolności (nie podawane przez siebie), współczynnika ukończenia interwencji i/lub efektywności kosztowej. Jakość włączonych badań oceniono za pomocą narzędzia Cochrane'a risk-of-bias.

Do przeglądu systematycznego i metaanalizy włączono 10 badań spełniających kryteria włączenia (4 badania charakteryzowały się niskim ryzykiem błędu systematycznego). Większość badań dotyczyła rehabilitacji przed lub po operacji wymiany stawu kolanowego lub biodrowego.

Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że zwykła opieka nie była lepsza od rehabilitacji prowadzonej przy użyciu synchronicznego TR. Wyniki (równowaga, zakres ruchu, siła) były podobne pomiędzy grupami lub nawet nieco lepsze w grupie TR. Nie było istotnych różnic pomiędzy wskaźnikami ukończenia interwencji, a wyniki dotyczące efektywności kosztowej (z 2 badań) faworyzowały TR w stosunku do zwykłej opieki.

Implikacje kliniczne wynikające z tego przeglądu mogą być takie, że synchroniczna TR jest wykonalną, alternatywną metodą prowadzenia rehabilitacji u starszych dorosłych ze schorzeniami MSK, zwłaszcza przed lub po operacji TKR/THR, ponieważ wydaje się, że skutkuje co najmniej podobną poprawą fizyczną jak zwykła opieka.

Jirasakulsuk N, Saengpromma P, Khruakhorn S.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Porównanie programu leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych i kolan w formie bezpośredniej i cyfrowej

Osteoarthritis. JAMA Netw Open. 2022;5(11):e2240126. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2022.40126

W tym opartym na rejestrze badaniu kohortowym ze Szwecji celem była ocena skuteczności interwencji cyfrowej w porównaniu z tradycyjną interwencją twarzą w twarz w zmniejszaniu bólu u osób z chorobą zwyrodnieniową stawów (OA) kolana lub biodra.

Włączono wszystkich pacjentów z OA kolana lub biodra, którzy uczestniczyli w ustrukturyzowanym leczeniu pierwszej linii, twarzą w twarz (F2F) lub cyfrowo, w środowisku podstawowej opieki zdrowotnej w Szwecji (między 1 kwietnia 2018 r. a 31 grudnia 2019 r.). Uczestnicy zostali wykluczeni, jeśli nie zgłosili bólu w 3-miesięcznej obserwacji lub jeśli adherencja do interwencji była mniejsza niż 80%.

Interwencja F2F obejmowała ćwiczenia i edukację, przy czym ćwiczenia były indywidualnie dopasowane i nadzorowane dwa razy w tygodniu przez 6 do 8 tygodni. Interwencja cyfrowa była realizowana za pomocą aplikacji mobilnej. Interwencja obejmowała edukację i ćwiczenia oraz quizy dotyczące tematów edukacyjnych, które były dostarczane codziennie. Poziom ćwiczeń był oparty na postępach uczestników w programie. Wszyscy uczestnicy mieli również dostęp do fizjoterapeutów poprzez asynchroniczny czat w aplikacji i/lub przez telefon. Interwencja trwała przez 12 tygodni.

Pierwszorzędnym wynikiem była różnica między grupami w "zmianie bólu" mierzonego za pomocą 11-punktowej skali NRS na poziomie podstawowym i w 3-miesięcznej obserwacji. Pozostałe wyniki dotyczyły trudności w chodzeniu, jakości życia związanej ze zdrowiem, chęci poddania się operacji i unikania strachu.

W badaniu wzięło udział 6946 uczestników, w średnim wieku 67 lat (SD=9). Nieco ponad połowa uczestników otrzymała interwencję F2F, a około 3/4 stanowiły kobiety.

Obie interwencje spowodowały klinicznie istotną poprawę w zakresie bólu w ciągu 3 miesięcy. Interwencja prowadzona cyfrowo przyniosła nieco większą poprawę niż interwencja prowadzona metodą F2F (skorygowana średnia różnica, -0,93 [95% CI, -1,04 do -0,81] punktów). Nie było istotnych różnic między grupami w drugorzędowych wynikach.

Implikacje kliniczne To oparte na rejestrze badanie kohortowe wykazało, że osoby z OA kolana lub biodra mogą odnieść korzyści z ćwiczeń i interwencji edukacyjnej dostarczonej za pośrednictwem aplikacji mobilnej w takim samym stopniu, jak w przypadku interwencji F2F z nadzorowanym treningiem fizycznym dwa razy w tygodniu. W związku z tym rehabilitacja OA stawu biodrowego/kolanowego prowadzona w formie cyfrowej może być realną metodą dla osób, które wolą zaangażować się w program, który może oferować większą elastyczność.

Jönsson T, Dell'Isola A, Lohmander LS, Wagner P, Cronström A.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Aplikacja ze zdalnym wsparciem pozwala na lepsze przestrzeganie programów ćwiczeń w domu niż papierowe instrukcje u osób ze schorzeniami układu mięśniowo-szkieletowego: badanie randomizowane

Streszczenie

Pytanie: Czy osoby ze schorzeniami układu mięśniowo-szkieletowego lepiej przestrzegają swoich programów ćwiczeń w domu, gdy są one im dostarczane w aplikacji ze zdalnym wsparciem w porównaniu z papierowymi instrukcjami?

Projekt: Randomizowane, równoległe badanie grupowe z analizą intention-to-treat.

Uczestnicy: Do badania zrekrutowano osiemdziesięciu uczestników ze schorzeniami mięśniowo-szkieletowymi kończyn górnych lub dolnych. Każdemu uczestnikowi został przepisany 4-tygodniowy program ćwiczeń w domu przez fizjoterapeutę z trzeciorzędowego szpitala w Australii. Uczestnicy zostali losowo przydzieleni za pomocą komputerowej procedury ukrytej randomizacji blokowej do grupy interwencyjnej (n=40) lub kontrolnej (n=40).

Interwencja: Uczestnicy w grupie interwencyjnej otrzymywali swoje programy ćwiczeń domowych na aplikacji połączonej z ogólnodostępną stroną internetową www.physiotherapyexercises.com. Otrzymywali również dodatkowe rozmowy telefoniczne i motywujące wiadomości tekstowe. Uczestnicy grupy kontrolnej otrzymali swoje programy ćwiczeń w formie papierowej.

Miary wyników: Ślepe osoby oceniające zebrały wskaźniki wyników na poziomie podstawowym i po 4 tygodniach. Pierwszorzędnym wynikiem było stosowanie się do ćwiczeń. Było pięć wyników drugorzędnych, które obejmowały sprawność funkcjonalną, niepełnosprawność, zadowolenie pacjenta, postrzeganie skuteczności leczenia i różne aspekty przestrzegania zaleceń.

Wyniki: Wyniki były dostępne dla 77 uczestników. Średnia różnica między grupami w zakresie stosowania się do ćwiczeń po 4 tygodniach wyniosła 1,3/11 punktów (95% CI 0,2 do 2,3), na korzyść grupy interwencyjnej. Średnia różnica między grupami w zakresie funkcjonowania wynosiła 0,9/11 punktów (95% CI 0,1 do 1,7) w skali Patient-Specific Functional Scale, również na korzyść grupy interwencyjnej. W przypadku pozostałych wyników nie stwierdzono istotnych różnic między grupami.

Wnioski: Osoby z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego lepiej przestrzegają swoich programów ćwiczeń w domu, gdy programy są dostarczane w aplikacji ze zdalnym wsparciem w porównaniu z papierowymi instrukcjami; jednak kliniczne znaczenie tej dodatkowej adherencji jest niejasne.

Rejestracja próby: ACTRN126160066482. [Lambert TE, Harvey LA, Avdalis C, Chen LW, Jeyalingam S, Pratt CA, Tatum HJ, Bowden JL, Lucas BR (2017) An app with remote support achieves better adherence to home exercise programs than paper handouts in people with musculoskeletal conditions: a randomised trial. Journal of Physiotherapy 63: 161-167].

Słowa kluczowe: Terapia wysiłkowa; Aplikacje mobilne; Patient compliance; Modalności fizykoterapii.

Tara E Lambert, Lisa A Harvey, Christos Avdalis, Lydia W Chen, Sayanthinie Jeyalingam, Carin A Pratt, Holly J Tatum, Jocelyn L Bowden & Barbara R Lucas
PubMed
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Badanie doświadczeń pacjentów i klinicystów związanych z konsultacjami wideo w podstawowej opiece zdrowotnej: przegląd systematyczny

Streszczenie

Tło

Konsultacja wideo (VC) jest nowym sposobem konsultacji w praktyce ogólnej. Wyzwania i korzyści płynące z jej wprowadzenia nie zawsze są uświadamiane, dopóki nie jest ona stosowana i doświadczana przez pacjentów i klinicystów. Do tej pory nie dokonano przeglądu dowodów dotyczących doświadczeń pacjentów i lekarzy z VC w praktyce ogólnej.


Cel

Celem badania było poznanie zarówno doświadczeń pacjentów, jak i klinicystów związanych z VC w podstawowej opiece zdrowotnej.


Projekt i ustawienie

Przeprowadzono systematyczny przegląd zakresowy badań empirycznych.


Metoda

Wszystkie główne bazy danych zostały przeszukane pod kątem badań empirycznych o dowolnej konstrukcji, opublikowanych od 1 stycznia 2010 r. do 11 października 2018 r. w języku angielskim. Włączono badania, w których synchroniczne VC wystąpiły między pacjentem a klinicystą w środowisku podstawowej opieki zdrowotnej. Wyniki zainteresowania związane z doświadczeniem użytkowania. Oceniono jakość włączonych badań. Wyniki analizowano przy użyciu syntezy narracyjnej.


Wyniki

Do przeglądu włączono siedem badań. Pacjenci zgłaszali zadowolenie z VC, opisując jako korzyść skrócony czas oczekiwania i koszty podróży. Zarówno pacjenci, jak i klinicyści nie uznali, że VC jest odpowiednia dla wszystkich przypadków i we wszystkich sytuacjach, a tam, gdzie było to możliwe, preferowano konsultacje bezpośrednie.


Wniosek

Wyniki tego przeglądu pokazują, że pacjenci i lekarze podstawowej opieki zdrowotnej zgłaszają zarówno pozytywne, jak i negatywne doświadczenia związane z korzystaniem z wirtualnych wizyt lekarskich, a doświadczenia te są w pewnym stopniu zależne od kontekstu. VC jest potencjalnie wygodniejsza dla pacjentów, ale nie jest uważana za lepszą od konsultacji bezpośredniej. Relacje z doświadczeń są przydatne w planowaniu i wdrażaniu wszelkich usług VC.

Arun Thiyagarajan, BSc, MRCP, MRCGP, MPH, 1 Calum Grant, MPhys (Hons), 2 Frances Griffiths, PhD FRCGP, 3 , 4 i Helen Atherton, BSc (Hons), MSc, MPH, PhD 5 , *.
PubMed
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Patient reported outcomes with remote orthopaedic consultation by telemedicine: randomizowane badanie kontrolowane

Streszczenie

Wprowadzenie: Zdecentralizowane usługi poprzez kliniki wyjazdowe lub nowoczesne technologie zmniejszają czas podróży pacjenta i koszty dla społeczeństwa. Konsultacje telemedyczne poprzez wideokonferencje są jedną z takich metod. Tutaj porównaliśmy wyniki zdrowotne i satysfakcję pacjentów pomiędzy zdalnymi konsultacjami ortopedycznymi wspomaganymi wideo i standardowymi konsultacjami twarzą w twarz.


Metody: To randomizowane, kontrolowane badanie obejmowało dwie równoległe grupy: (1) pacjentów otrzymujących zdalną konsultację wspomaganą wideo w regionalnym centrum medycznym (RMC); oraz (2) pacjentów otrzymujących standardową konsultację w poradni ortopedycznej Szpitala Uniwersyteckiego Północnej Norwegii (UNN). Badanie obejmowało pacjentów skierowanych lub umówionych na konsultację w poradni ortopedycznej. Po każdej konsultacji satysfakcję pacjentów określano za pomocą wypełnianych przez nich kwestionariuszy zawierających pytania dotyczące zdrowia zgłaszanego przez pacjentów (trójstopniowy europejski wskaźnik jakości życia w pięciu wymiarach (EQ-5D-3L)/europejska wizualna skala analogowa jakości życia (EQ-VAS)) oraz pytania ze zwalidowanego kwestionariusza OutPatient Experiences Questionnaire (OPEQ).


Wyniki: Do badania włączono 389 pacjentów, z czego 199 otrzymało konsultacje zdalne, a 190 konsultacje standardowe (łącznie 559 konsultacji). W sumie 99% pacjentów RMC-randomizowanych i 99% UNN-randomizowanych oceniło konsultację jako bardzo satysfakcjonującą lub satysfakcjonującą. Ponadto 86% pacjentów z RMC-randomizowanych preferowało konsultację wspomaganą wideo jako kolejną konsultację. Nie zaobserwowano różnic w zakresie zdrowia relacjonowanego przez pacjentów po 12 miesiącach pomiędzy obiema grupami. Wyniki indeksu EQ-5D wynosiły 0,77 i 0,75 odpowiednio dla pacjentów RMC- i UNN-randomizowanych (p = 0,42).


Omówienie: Nie zaobserwowaliśmy różnicy w satysfakcji i zdrowiu raportowanym przez pacjentów (EQ-5D/EQ-VAS) pomiędzy konsultacjami wspomaganymi wideo a standardowymi, co sugeruje, że zdalne konsultacje wspomagane wideo mogą być bezpiecznie oferowane niektórym pacjentom ortopedycznym. Ponadto istotnie wysoki odsetek pacjentów wybrał zdalną konsultację wspomaganą wideo jako kolejną konsultację, co wzmacnia wyniki tego badania. Jednak przed szerokim zaleceniem konsultacji wspomaganej wideo należy ocenić aspekty ekonomiczne.


Słowa kluczowe: Telemedycyna; ortopedia; pacjenci ambulatoryjni; satysfakcja pacjenta; jakość życia; randomizowane badanie kontrolowane; zdalne konsultacje; wideokonferencja.

Astrid Buvik 1, Einar Bugge 2, Gunnar Knutsen 1, Arvid Småbrekke 1, Tom Wilsgaard 2 3
PubMed
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Satysfakcja pacjentów z wizyt telezdrowotnych i ich preferencje

Streszczenie

Wprowadzenie: Jedna czwarta pacjentów w USA nie ma lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub nie ma do niego pełnego dostępu. Praca i obowiązki osobiste również konkurują ze znalezieniem dogodnej, dostępnej opieki. Usługi telezdrowotne ułatwiają pacjentom dostęp do opieki, ale nie wiadomo, czy pacjenci są z nich zadowoleni.


Cel: Oceniliśmy satysfakcję pacjentów z i preferencje dotyczące wizyt w ramach programu telezdrowia w CVS MinuteClinics.

Projekt: Przekrojowe badanie satysfakcji pacjentów.


Uczestnicy: Pacjenci byli w wieku ≥18 lat, prezentowali się w MinuteClinic oferującej telezdrowie w okresie styczeń-wrzesień 2014 roku, mieli objawy odpowiednie do konsultacji telezdrowotnej i wyrazili zgodę na wizytę telezdrowotną, gdy lekarz na miejscu był zajęty.


Główne środki: Pacjenci podali swój wiek, płeć oraz to, czy posiadali ubezpieczenie zdrowotne i/lub lekarza pierwszego kontaktu. Pacjenci oceniali swoją satysfakcję z oglądania obrazów diagnostycznych, słyszenia i widzenia zdalnego lekarza, możliwości asystującej pielęgniarki na miejscu, jakości opieki, wygody i ogólnego zrozumienia. Pacjenci oceniali wizyty telezdrowotne w porównaniu z tradycyjnymi: lepiej (określane jako preferujące telezdrowie), równie dobrze (określane jako lubiące telezdrowie) lub gorzej. Predyktory preferowania lub lubienia telezdrowia oceniano za pomocą wieloczynnikowej regresji logistycznej.


Kluczowe wyniki: W sumie ankietę wypełniło 1734 (54 %) z 3303 pacjentów: 70 % stanowiły kobiety, a 41 % nie miało zwykłego miejsca opieki. Od 94 do 99% pacjentów było "bardzo zadowolonych" ze wszystkich atrybutów telezdrowia. Jedna trzecia wolała wizytę telezdrowotną od tradycyjnej wizyty osobistej. Kolejne 57% lubiło telezdrowie. Brak ubezpieczenia medycznego zwiększał szanse na preferowanie telezdrowia (OR = 0,83, 95 % CI, 0,72-0,97). Predyktorami lubienia telezdrowia były płeć żeńska (OR = 1,68, 1,04-2,72) i bycie bardzo zadowolonym z ogólnego zrozumienia telezdrowia (OR = 2,76, 1,84-4,15), jakości otrzymanej opieki (OR = 2,34, 1,42-3,87) i wygody telezdrowia (OR = 2,87, 1,09-7,94) WNIOSKI: Pacjenci zgłosili wysoką satysfakcję z doświadczenia telehealth. Wygoda i postrzegana jakość opieki były ważne dla pacjentów, co sugeruje, że telezdrowie może ułatwić dostęp do opieki.


Słowa kluczowe: dostęp do opieki; satysfakcja pacjenta; telezdrowie.

Jennifer M Polinski 1, Tobias Barker 2, Nancy Gagliano 2, Andrew Sussman 2, Troyen A Brennan 2, William H Shrank 2
PubMed
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Przegląd systematyczny satysfakcji pacjentów i opiekunów z wideokonferencji telezdrowotnych jako sposobu świadczenia usług w zarządzaniu zdrowiem pacjentów

Streszczenie
Telezdrowie jest alternatywną metodą dostarczania opieki zdrowotnej osobom, które muszą pokonywać duże odległości w celu uzyskania rutynowej opieki zdrowotnej. Celem tego przeglądu systematycznego było zbadanie, czy pacjenci i ich opiekunowie mieszkający na terenach wiejskich i odległych są zadowoleni z wideokonferencji telezdrowotnych jako sposobu świadczenia usług w zarządzaniu ich zdrowiem. Protokół został zarejestrowany w PROSPERO international prospective register of systematic reviews (#CRD42017083597) i przeprowadzony zgodnie z oświadczeniem Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA). Przeprowadzono systematyczne przeszukiwanie Ovid Medline, Embase, CINAHL, ProQuest Health Research Premium Collection, Joanna Briggs Institute oraz Cochrane Library. Badania osób mieszkających na obszarach wiejskich i odległych, które uczestniczyły w wizytach ambulatoryjnych dotyczących stanu zdrowia za pośrednictwem wideokonferencji, zostały włączone, jeśli badania mierzyły satysfakcję pacjenta i/lub opiekunów z telezdrowia. Dane dotyczące satysfakcji zostały wyodrębnione i poddane syntezie opisowej. Jakość metodologiczna włączonych badań została oceniona przy użyciu zmodyfikowanej wersji McMaster Critical Review Forms for Quantitative or Qualitative Studies. Trzydzieści sześć badań o różnej konstrukcji i jakości spełniło kryteria włączenia. Wyniki dotyczące zadowolenia z telezdrowia zostały podzielone na kategorie: doświadczenie z systemem, dzielenie się informacjami, skupienie się na konsumencie i ogólne zadowolenie. We wszystkich tych wymiarach odnotowano wysoki poziom satysfakcji. Pomimo tych pozytywnych ustaleń, w obecnej bazie dowodów brakuje jasności co do sposobu definiowania i pomiaru satysfakcji. Osoby mieszkające na obszarach wiejskich i odległych są ogólnie zadowolone z telezdrowia jako sposobu świadczenia usług, ponieważ może ono poprawić dostęp do opieki zdrowotnej i uniknąć niedogodności związanych z podróżowaniem.

Joseph F Orlando 1, Matthew Beard 1, Saravana Kumar 2
PubMed
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Skuteczność fizjoterapii z telerehabilitacją u pacjentów chirurgicznych: przegląd systematyczny i metaanaliza.

TŁO:

W ciągu ostatnich kilku lat nastąpił gwałtowny rozwój usług telerehabilitacyjnych, a pacjenci cenią sobie takie korzyści, jak zmniejszenie barier podróżowania, elastyczne godziny ćwiczeń i możliwość lepszej integracji umiejętności z życiem codziennym. Jednak wpływ fizjoterapii z telerehabilitacją na pooperacyjne wyniki funkcjonalne w porównaniu ze zwykłą opieką w populacjach chirurgicznych jest nadal niejednoznaczny.

CELE:

Badanie skuteczności fizjoterapii z telerehabilitacją na pooperacyjne wyniki funkcjonalne i jakość życia u pacjentów chirurgicznych.

ŹRÓDŁA DANYCH:

Odpowiednie badania uzyskano z MEDLINE, EMBASE, CINAHL, the Cochrane Library, PEDro, Google Scholar i World Health Organization International Clinical Trials Registry Platform.

WYBÓR BADAŃ:

Randomizowane badania kontrolowane, kontrolowane badania kliniczne, badania quasi-losowe i quasi-eksperymentalne z kontrolą porównawczą zostały włączone bez ograniczeń w zakresie języka lub daty publikacji.

EKSTRAKCJA DANYCH I SYNTEZA:

Jakość metodologiczną oceniono za pomocą narzędzia Cochrane risk of bias. Do syntezy jakościowej włączono 23 zapisy. Siedem badań kwalifikowało się do syntezy ilościowej dotyczącej jakości życia, a ogólna połączona standaryzowana średnia różnica wynosiła 1,01 (95% przedział ufności 0,18 do 1,84), wskazując na wzrost na korzyść telerehabilitacji u pacjentów chirurgicznych.

OGRANICZENIA:

Różnorodność treści interwencji i miar wyników ograniczała przeprowadzenie metaanalizy dotyczącej wszystkich miar wyników klinicznych.

WNIOSKI:

Fizjoterapia z telerehabilitacją może potencjalnie poprawić jakość życia, jest wykonalna i co najmniej równie skuteczna jak zwykła opieka w populacjach chirurgicznych. Może to być wystarczający powód do wyboru fizjoterapii z telerehabilitacją w populacjach chirurgicznych, chociaż ogólna skuteczność w zakresie wyników fizycznych pozostaje niejasna. Numer rejestracyjny PROSPERO: CRD42015017744.

M.A. van Egmond, M. van der Schaaf, T. Vredeveld, M.M.R. Vollenbroek-Hutten, M.I. van Berge Henegouwen, J.H.G. Klinkenbijl & R.H.H. Engelbert
PubMed
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Międzynarodowe ramy podstawowych umiejętności fizjoterapeutów w zakresie świadczenia wysokiej jakości opieki za pośrednictwem wideokonferencji

Ramy podstawowych zdolności fizjoterapeutów do świadczenia wysokiej jakości opieki za pośrednictwem wideokonferencji zostały opracowane przy użyciu międzynarodowego procesu konsensusu. Międzynarodowy panel Delphi składał się z grupy sterującej, klinicystów i naukowców zajmujących się fizjoterapią, przedstawicieli fizjoterapii, prywatnego ubezpieczyciela zdrowotnego i konsumentów. Ostateczne ramy składały się z 60 specyficznych zdolności w kilku domenach, w tym: zgodność, prywatność/poufność pacjenta, bezpieczeństwo pacjenta, umiejętności technologiczne, dostarczanie usług Telehealth, ocena/diagnoza oraz planowanie i zarządzanie opieką. Ramy te dostarczają wskazówek dotyczących wiedzy i umiejętności wymaganych przez fizjoterapeutów i innych pracowników służby zdrowia do świadczenia opieki za pośrednictwem wideokonferencji.

Badanie to zostało sfinansowane przez National Health and Medical Research Council (NHMRC) Centre of Research Excellence.

Davies, L., Hinman, R.S., Russell, T., Lawford, B., Bennell, K., (2021). An international core capability framework for physiotherapists to deliver quality care via videoconferencing: A Delphi Study. Journal of physiotherapy. DOI: https://doi.org/10.1016/j.phys.2021.09.001
PDF z badania
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Domowa rehabilitacja ruchowa z wykorzystaniem telemedycyny po zabiegach kardiochirurgicznych.

We evaluated the feasibility of a home-based rehabilitation programme, which was designed to resemble an in-hospital rehabilitation programme. Patients who underwent cardiac surgery (EuroSCORE 0-10) followed a one-month home rehabilitation programme supervised by a nurse-tutor and a physiotherapist. Physiotherapy was performed at home with calisthenic exercises and bicycle-ergometer tests. Patients transmitted the recorded ECGs by telephone to a service centre. They also performed a 6-minute walking test and filled in a satisfaction questionnaire at the end of the programme. A total of 47 patients were enrolled in the study. There were 3050 telephone calls, of which 3012 (99%) were scheduled and 38 were unscheduled. No further action was required in 95% of calls. There were 809 sessions for calisthenic exercises and 1039 for exercise training. There was a significant increase in the 6-minute walking test distance at the end of the programme compared to the baseline (404 m vs. 307 m, P < 0.001). Patient satisfaction, as measured in a questionnaire, was about 95% overall. This type of home rehabilitation using telemedicine appears to be worth implementing in selected categories of patients.

Scalvini S1, Zanelli E, Comini L, Tomba MD, Troise G Giordano A
PubMed
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Efektywność dostarczonego przez Internet treningu ćwiczeń i umiejętności radzenia sobie z bólem dla osób z przewlekłym bólem kolana: badanie randomizowane

Wprowadzenie: Skuteczne, dostępne metody leczenia biopsychospołecznego są niezbędne do opanowania przewlekłego bólu kolana na poziomie populacyjnym.

Cel: Ocena skuteczności dostarczanych przez Internet, zalecanych przez fizjoterapeutę ćwiczeń domowych oraz treningu umiejętności radzenia sobie z bólem (PCST).

Projekt: Pragmatyczne, równoległe, randomizowane, kontrolowane badanie w grupach. (Australijsko-Nowozelandzki Rejestr Badań Klinicznych: ACTRN12614000243617)

Ustawienie: Społeczność (Australia).

Pacjenci: 148 osób w wieku 50 lat lub starszych z przewlekłym bólem kolana.

Interwencja: Interwencja była dostarczana przez Internet i obejmowała materiały edukacyjne, 7 sesji wideokonferencyjnych (Skype [Microsoft]) z fizjoterapeutą w celu wykonywania ćwiczeń w domu oraz program PCST przez 3 miesiące. Kontrolę stanowiły internetowe materiały edukacyjne.

Pomiary: Pierwszorzędowymi wynikami były ból podczas chodzenia (11-punktowa numeryczna skala oceny) i funkcjonowanie fizyczne (Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index) po 3 miesiącach. Drugorzędnymi wynikami były: ból kolana, jakość życia, zmiana globalna (ogólna, ból i stan funkcjonalny), poczucie własnej skuteczności w chorobie zwyrodnieniowej stawów, radzenie sobie z chorobą i katastrofizowanie bólu. Wyniki mierzono również po 9 miesiącach.

Wyniki: Spośród uczestników badania 139 (94%) wypełniło kwestionariusze wyników pierwotnych po 3 miesiącach, a 133 (90%) wypełniło kwestionariusze wyników wtórnych po 9 miesiącach; w przypadku brakujących danych zastosowano wielokrotną imputację. W grupie interwencyjnej odnotowano istotnie większą poprawę w zakresie bólu (średnia różnica, 1,6 jednostki [95% CI, 0,9 do 2,3 jednostki]) i funkcji fizycznych (średnia różnica, 9,3 jednostki [CI, 5,9 do 12,7 jednostki]) niż w grupie kontrolnej po 3 miesiącach, a poprawa utrzymała się po 9 miesiącach (średnie różnice, odpowiednio, 1,1 jednostki [CI, 0,4 do 1,8 jednostki] i 7,0 jednostek [CI, 3,4 do 10,5 jednostki]). Uczestnicy interwencji wykazali istotnie większą poprawę w większości drugorzędowych wyników niż uczestnicy kontroli. W obu punktach czasowych istotnie więcej uczestników interwencji zgłaszało globalną poprawę.

Ograniczenia: Uczestnicy byli niezaślepieni.

Wnioski: W przypadku osób z przewlekłym bólem kolana, dostarczane przez Internet, zalecane przez fizjoterapeutę ćwiczenia oraz PCST zapewniają klinicznie istotną poprawę w zakresie bólu i funkcji, która utrzymuje się przez co najmniej 6 miesięcy.

Główne źródło finansowania: National Health and Medical Research Council.

Kim L. Bennell, BAppSci(Physio), PhD; Rachel Nelligan, BPhysio; Fiona Dobson, BAppSci(Physio), PhD; Christine Rini, PhD; Francis Keefe, BA, MS, PhD; Jessica Kasza, BSc(Hons), PhD; Simon French, BAppSc(Chiro), MPH, PhD; Christina Bryant, MA(Clin Psych), PhD; Andrew Dalwood, BAppSci(Physio), GradDipManipTherapy; J. Haxby Abbott, PhD, DPT; Rana S. Hinman, BPhysio(Hons), PhD
Annals of Internal Medicine
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Korzyści z domowego programu ćwiczeń fizycznych u osób starszych z cukrzycą typu 2

Domowy program ćwiczeń fizycznych poprawia jakość życia, kontrolę glikemii i masę ciała u chorych na cukrzycę typu 2 w wieku powyżej 60 lat.

Ferrer-García JC1, Sánchez López P, Pablos-Abella C, Albalat-Galera R, Elvira-Macagno L, Sánchez-Juan C, Pablos-Monzó A.
Endokrynol Odżywianie
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Randomizowane, kontrolowane badanie domowej telerehabilitacji dla osób po artroplastyce kolana.

Domowa telerehabilitacja jest co najmniej tak samo skuteczna jak zwykła opieka i może potencjalnie zwiększyć dostęp do terapii na obszarach, gdzie jest dostęp do szybkiego Internetu.

Tousignant M, Moffet H, Boissy P, Corriveau H, Cabana F, Marquis F.
J Telemed Telecare. 2011;17(4):195-8. Epub 2011 Mar 11.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Czy zaangażowanie w rehabilitację wpływa na wynik kliniczny całkowitej resurfacingu stawu biodrowego?

Pacjenci, którzy byli bardziej zaangażowani w terapię po resurfacingu stawu biodrowego, powrócili na wyższy poziom funkcjonalności i byli bardziej zadowoleni po operacji.

Marker DR, Seyler TM, Bhave A, Zywiel MG, Mont MA.
J Orthop Surg Res. 2010 Mar 22;5:20.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Skuteczność internetowej interwencji w zakresie aktywności fizycznej u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów kolanowych i/lub biodrowych: randomizowane badanie kontrolowane.

Join2move (interwencja internetowa) spowodowała zmiany w pożądanym kierunku dla kilku pierwotnych i wtórnych wyników. Biorąc pod uwagę korzyści i format samopomocy, Join2move może być komponentem w wysiłkach zmierzających do zwiększenia PA u siedzących pacjentów z OA kolana i/lub biodra.

Bossen D1, Veenhof C, Van Beek KE, Spreeuwenberg PM, Dekker J, De Bakker DH.
Niderlandzki Instytut Badań nad Usługami Zdrowotnymi (NIVEL), Utrecht, Niderlandy
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Skuteczność fizykoterapii manualnej i ćwiczeń w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Randomizowane, kontrolowane badanie.

Połączenie fizykoterapii manualnej i nadzorowanych ćwiczeń fizycznych przynosi korzyści funkcjonalne pacjentom z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego i może opóźnić lub zapobiec konieczności interwencji chirurgicznej.

Deyle GD, Henderson NE, Matekel RL, Ryder MG, Garber MB, Allison SC.
Ann Intern Med. 2000 Feb 1;132(3):173-81.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Effect of a Home-Based Exercise Program on Functional Recovery following Rehabilitation After Hip Fracture.

Znaczenie U wielu starszych osób po złamaniu biodra utrzymują się długotrwałe ograniczenia funkcjonalne. Skuteczność domowego programu ćwiczeń z minimalnym nadzorem po zakończeniu formalnej rehabilitacji złamania biodra nie została ustalona.

Cel Ustalenie, czy domowy program ćwiczeń z minimalnym kontaktem z fizykoterapeutą poprawił funkcjonowanie po zakończeniu formalnej rehabilitacji złamań biodra.

Design, Setting, and Participants Randomized clinical trial conducted from September 2008 to October 2012 in the homes of 232 functionally limited older adults who had completed traditional rehabilitation after a hip fracture.

Interwencje Grupa interwencyjna (n = 120) otrzymała ćwiczenia ukierunkowane funkcjonalnie (takie jak wstawanie z krzesła, wchodzenie po schodach) nauczane przez fizykoterapeutę i wykonywane samodzielnie przez uczestników w ich domach przez 6 miesięcy. Grupa kontrolna (n = 112) otrzymywała w domu i przez telefon edukację w zakresie żywienia sercowo-naczyniowego.

Główne wyniki i miary Funkcja fizyczna oceniana na początku, po 6 miesiącach (tj. po zakończeniu interwencji) i po 9 miesiącach przez zaślepionych oceniających. Pierwszorzędowym wynikiem była zmiana funkcjonowania po 6 miesiącach, mierzona za pomocą Short Physical Performance Battery (SPPB; zakres 0-12, wyższy wynik oznacza lepsze funkcjonowanie) oraz Activity Measure for Post-Acute Care (AM-PAC) - mobilność i codzienna aktywność (zakres, 23-85 i 9-101, wyższy wynik oznacza lepsze funkcjonowanie).

Results  Among the 232 randomized patients, 195 were followed up at 6 months and included in the primary analysis. The intervention group (n=100) showed significant improvement relative to the control group (n=95) in functional mobility (mean SPPB scores for intervention group: 6.2 [SD, 2.7] at baseline, 7.2 [SD, 3] at 6 months; control group: 6.0 [SD, 2.8] at baseline, 6.2 [SD, 3] at 6 months; and between-group differences: 0.8 [95% CI, 0.4 to 1.2], P < .001; mean AM-PAC mobility scores for intervention group: 56.2 [SD, 7.3] at baseline, 58.1 [SD, 7.9] at 6 months; control group: 56 [SD, 7.1] at baseline, 56.6 [SD, 8.1] at 6 months; and between-group difference, 1.3 [95% CI, 0.2 to 2.4], P = .03; and mean AM-PAC daily activity scores for intervention group: 57.4 [SD, 13.7] at baseline, 61.3 [SD, 15.7] at 6 months; control group: 58.2 [SD, 15.2] at baseline, 58.6 [SD, 15.3] at 6 months; and between-group difference, 3.5 [95% CI, 0.9 to 6.0], P = .03). In multiple imputation analyses, between-group differences remained significant for SPPB and AM-PAC daily activity, but not for mobility. Significant between-group differences persisted at 9 months for all functional measures with and without imputation.

Wnioski i znaczenie Wśród pacjentów, którzy ukończyli standardową rehabilitację po złamaniu biodra, zastosowanie programu ćwiczeń ukierunkowanych funkcjonalnie w warunkach domowych spowodowało umiarkowaną poprawę funkcji fizycznych po 6 miesiącach od randomizacji. Znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje do ustalenia.

Rejestracja badania Identyfikatorbadania clinicaltrials.gov: NCT00592813

Nancy K. Latham, Bette Ann Harris, et al.
JAMA, 2014; 311 (7): 700 DOI: 10.1001/jama.2014.469
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Wpływ programu domowego na siłę, szybkość chodzenia i funkcjonowanie po całkowitej wymianie stawu biodrowego.

Opracowany program domowy był skuteczny w poprawie siły mięśni bioder, szybkości chodu i funkcji u pacjentów po THR, którzy ćwiczyli program co najmniej 3 razy w tygodniu, ale przestrzeganie tego programu domowego może być problemem.

Jan MH, Hung JY, Lin JC, Wang SF, Liu TK, Tang PF.
J Orthop Surg Res. 2010 Mar 22;5:20.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Wpływ instruktażu na żywo, nagranego na wideo lub pisemnego na uczenie się programu ćwiczeń kończyn górnych.

Modelowanie na żywo i nagranie wideo są bardziej skuteczne niż sam podręcznik w osiąganiu dokładności wykonania podstawowego programu ćwiczeń, mierzonej testami natychmiastowej i opóźnionej retencji.

Reo JA, Mercer VS.
Physical Therapy 2004; 84:622-33.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Ocena przestrzegania zaleceń przez pacjentów, wpływu na jakość życia oraz efektywności kosztowej programu rehabilitacji opartego na ćwiczeniach "test in-train out" u pacjentów z przerywanym obrzękiem.

Program Test-in/Train-out zapewniał korzystne stosowanie się pacjentów do zaleceń, wpływ na jakość życia i efektywność kosztową u pacjentów z IC.

Malagoni AM, Vagnoni E, Felisatti M, Mandini S, Heidari M, Mascoli F, Basaglia N, Manfredini R, Zamboni P, Manfredini F.
Circ J. 2011;75(9):2128-34. Epub 2011 Jun 28.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Ćwiczenia fizyczne w połączeniu z edukacją mogą zapobiec ryzyku wystąpienia bólu dolnego odcinka kręgosłupa.

Wyniki tego przeglądu systematycznego i metaanalizy badań RCT wskazują, że ćwiczenia fizyczne w połączeniu z edukacją prawdopodobnie zmniejszają ryzyko wystąpienia LBP, a same ćwiczenia fizyczne mogą zmniejszyć ryzyko epizodu LBP i zwolnień lekarskich z powodu LBP, przynajmniej w krótkim okresie. Dostępne dowody sugerują, że sama edukacja, pasy na plecy, wkładki do butów i ergonomia nie zapobiegają LBP. Nie ma pewności, czy edukacja, szkolenie lub dostosowanie ergonomiczne zapobiegają zwolnieniom lekarskim z powodu LBP, ponieważ jakość dowodów jest bardzo niska.

Daniel Steffens, PhD; Chris G. Maher, PhD; Leani S. M. Pereira, PhD; Matthew L Stevens, MScMed (Clin Epi); Vinicius C. Oliveira, PhD; Meredith Chapple, BPhty; Luci F. Teixeira-Salmela, PhD; Mark J. Hancock, PhD
Zapobieganie bólom dolnego odcinka kręgosłupa. Przegląd systematyczny i metaanaliza
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Interwencje mające na celu poprawę przestrzegania zasad wykonywania ćwiczeń fizycznych w leczeniu przewlekłego bólu mięśniowo-szkieletowego u dorosłych.

Interwencje takie jak nadzorowana lub zindywidualizowana terapia ruchowa oraz techniki samokontroli mogą zwiększać przywiązanie do ćwiczeń. Potrzebne są jednak wysokiej jakości randomizowane badania z długoterminową obserwacją, które wyraźnie odnoszą się do przestrzegania zasad wykonywania ćwiczeń i aktywności fizycznej. W przyszłych badaniach należy konsekwentnie stosować standardowy, zatwierdzony miernik przestrzegania zaleceń dotyczących ćwiczeń.

Jordan JL1, Holden MA, Mason EE, Foster NE.
1Arthritis Research Campaign National Primary Care Centre Primary Care Sciences, Keele University, Keele, Staffordshire, UK, ST5 5BG.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Sztywność kolana po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego: częstość występowania i czynniki towarzyszące sztywności kolana po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego.

We reviewed 100 patients retrospectively following primary ACL reconstruction with quadruple hamstring autografts to evaluate the incidence and factors associated with postoperative stiffness. Stiffness was defined as any loss of motion using the contra-lateral leg as a control. The median delay between injury and operation was 15 months. The incidence of stiffness was 12% at 6 months post-reconstruction. Both incomplete attendance at physiotherapy (p<0.005) and previous knee surgery (p<0.005) were the strongest predictors of the stiffness....

(You can also check https://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0968016008002469)

Robertson GA, Coleman SG, Keating JF.
Knee. 2009 Aug;16(4):245-7. Epub 2009 Jan 31.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

"Pacjenci są bardziej skłonni do podporządkowania się, jeśli są finansowo zainteresowani swoim powrotem do zdrowia.

W ekonomii behawioralnej, efekt obdarowania (znany również jako awersja do zbycia) jest hipotezą, że ludzie przypisują większą wartość rzeczom tylko dlatego, że je posiadają. Ilustruje to fakt, że ludzie zapłacą więcej za zachowanie czegoś, co posiadają, niż za uzyskanie czegoś, co jest własnością kogoś innego - nawet jeśli nie ma powodu do przywiązania, lub nawet jeśli przedmiot został uzyskany kilka minut temu.

Efekt przysporzenia
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Satysfakcja pacjentów z usług zdrowotnych i postrzeganie telerehabilitacji w domu oraz satysfakcja fizjoterapeutów z technologii w leczeniu po artroplastyce stawu kolanowego: badanie osadzone w randomizowanej próbie.

Ponieważ satysfakcja pacjenta jest ważna dla utrzymania motywacji i przestrzegania zaleceń terapeutycznych, a satysfakcja pracowników służby zdrowia musi być wysoka, aby nowe metody leczenia stały się głównym nurtem w klinikach, wyniki pokazują, że telerehabilitacja domowa wydaje się być obiecującą alternatywą dla tradycyjnych metod leczenia twarzą w twarz.

Tousignant M, Boissy P, Moffet H, Corriveau H, Cabana F, Marquis F, Simard J.
Telemed J E Health. 2011 Jun;17(5):376-82. Epub 2011 Apr 14.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Wideo instruktażowe do fizykoterapii może być równie dobre jak osobista wizyta przy ćwiczeniach rehabilitacyjnych barku

Kontekst i cel

Dokładne wykonywanie ćwiczeń w terapii fizycznej może być trudne. W tym zmieniającym się klimacie opieki zdrowotnej ważne jest, aby stale poszukiwać lepszych metod edukacji pacjentów. Wykorzystanie ulotek, demonstracji w cztery oczy oraz instruktażu wideo to potencjalne sposoby nauczania prawidłowej formy ćwiczeń. Celem tego badania było sprawdzenie, czy film wideo z poprawionymi błędami (CEV) będzie równie skuteczny jak pojedyncza wizyta u fizykoterapeuty (PT) w nauczaniu zdrowych osób, jak prawidłowo wykonywać cztery różne ćwiczenia rehabilitacyjne barku.

Projekt badania

Było to prospektywne, jednooślepione badanie interwencyjne.

Metody

Pięćdziesięciu ośmiu uczestników bez dolegliwości ze strony barku zostało wyselekcjonowanych z dwóch instytucji i przydzielonych do jednej z dwóch grup: grupa CEV (30 uczestników) otrzymała CEV składający się z czterech ćwiczeń barku, natomiast grupa fizykoterapii (28 uczestników) odbyła jedną sesję z PT oraz otrzymała instrukcję, jak wykonywać ćwiczenia. Każdy uczestnik ćwiczył ćwiczenia przez tydzień, a następnie nagrywano ich wykonywanie podczas kolejnej wizyty. Filmy oceniano za pomocą stworzonego przez autorów narzędzia do oceny badania barku (SEAT).

Wyniki

Nie stwierdzono różnicy między grupami w łącznej punktacji SEAT (13,66 ± 0,29 vs 13,46 ± 0,30 dla CEV vs PT, p = 0,64, 95% CI [-0,06, 0,037]). Średnie wyniki dla poszczególnych ćwiczeń również nie wykazały istotnych różnic.

Wnioski/znaczenie kliniczne

Wyniki te dowodzą, że niedrogi i dostępny CEV jest równie korzystny jak bezpośredni instruktaż w nauczaniu badanych prawidłowego wykonywania ćwiczeń rehabilitacyjnych barku.

Poziom dowodów

1b

David J. Berkoff, lekarz medycyny sportowej i profesor nadzwyczajny ortopedii na Uniwersytecie Karoliny Północnej w Chapel Hill (USA)
Amerykańskie Towarzystwo Medyczne Medycyny Sportowej
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Ćwiczenia rehabilitacyjne prowadzone przez fizjoterapeutę w warunkach ambulatoryjnych lub domowych poprawiają siłę, szybkość i kadencję chodu po planowej całkowitej wymianie stawu biodrowego: przegląd systematyczny

Ćwiczenia rehabilitacyjne prowadzone przez fizjoterapeutę wydają się być równie skuteczne niezależnie od tego, czy są wykonywane bez nadzoru w domu, czy pod nadzorem fizjoterapeuty w warunkach ambulatoryjnych.

Corinne L. Coulter, Jennie M. Scarvell, Teresa M. Neeman, Paul N. Smith
Australijskie Stowarzyszenie Fizjoterapii
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Program domowych ćwiczeń fizjoterapeutycznych dla chorych na hemofilię.

Wprowadzenie: Regularna fizjoterapia może poprawić stabilność i elastyczność stawów oraz zmniejszyć ryzyko krwawienia u pacjentów z hemofilią. W celu ograniczenia wizyt pacjentów i uczynienia ćwiczeń częścią codziennego życia, opracowano zindywidualizowany program ćwiczeń domowych (HEP). Retrospektywnie porównano liczbę krwawień w trakcie trwania HEP z liczbą krwawień przed jego rozpoczęciem.

Metoda: Oceniono 8 pacjentów w wieku od 4 do 16 lat z hemofilią A. Na początku i po 13 miesiącach przeprowadzono analizę ruchu za pomocą ultrasonografii topograficznej. Na podstawie wyników i obserwacji klinicznych opracowano zindywidualizowany HEP. Opracowano standaryzowaną punktację dla oceny klinicznej i oceny ćwiczeń przez pacjenta. Podczas każdej wizyty ćwiczenia były indywidualnie dopasowywane.

Results: Patients exercised in median 1.7 times a week. No training related bleeds occurred. 7 of 8 patients showed reduced joint and/or muscle bleeds (p<0.02). Clinical scores raised slightly in every patient. However the second motion analysis of squat and gait showed a worsening in 7 of 8 patients (p>0.05).

Wnioski: HEP może przyczynić się do postępu sprawności fizycznej i koordynacji oraz może zmniejszyć skłonność do krwawień, ale musi być wykonywany regularnie. Pacjenci są zainteresowani, ale ich motywacja do ćwiczeń w domu jest niska. Zaburzenia mierzone za pomocą analizy ruchu wydają się nie być wystarczająco zmienione przez nasz program treningu zastępczego.

© Georg Thieme Verlag KG Stuttgart - Nowy Jork.

Pierstorff K, Seuser A, Weinspach S, Laws HJ.
Klin Padiatr. 2011 May;223(3):189-92. Epub 2011 Apr 21.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Przedoperacyjna domowa fizykoterapia w porównaniu ze zwykłą opieką w celu poprawy funkcjonalnego stanu zdrowia niedołężnych starszych osób planowanych do planowej całkowitej artroplastyki stawu biodrowego: pilotażowe randomizowane badanie kontrolowane.

Intensywny trening przedoperacyjny w domu jest możliwy do przeprowadzenia u słabych, starszych pacjentów oczekujących na THA i powoduje istotne zmiany w stanie funkcjonalnym. Trwa większe wieloośrodkowe randomizowane badanie kontrolowane, którego celem jest zbadanie (koszt-)skuteczności treningu przedoperacyjnego.

Oosting E, Jans MP, Dronkers JJ, Naber RH, Dronkers-Landman CM, Appelman-de Vries SM, van Meeteren NL.
Arch Phys Med Rehabil. 2012 Apr;93(4):610-6. Epub 2012 Feb 24.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Uzupełnienie domowego programu ćwiczeń o program zajęć dla osób z chorobą zwyrodnieniową stawów kolanowych: randomizowane badanie kontrolowane i analiza ekonomiczna.

Na podstawie tych dowodów można z całą pewnością oczekiwać, że uzupełnienie domowego programu ćwiczeń o 8-tygodniowy program ćwiczeń w klasie przyniesie niewielką poprawę funkcji lokomotorycznych i istotne klinicznie zmniejszenie bólu. Zaleca się, aby przyszłe badania dotyczyły metod zwiększania stopnia przestrzegania programów ćwiczeń w warunkach domowych oraz oceny wpływu tych interwencji w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej, gdzie prowadzona jest większość pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.

McCarthy CJ, Mills PM, Pullen R, Richardson G, Hawkins N, Roberts CR, Silman AJ, Oldham JA.
Health Technol Assess. 2004 Nov;8(46):iii-iv, 1-61.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Uzupełnienie domowego programu ćwiczeń o program zajęć dla osób z chorobą zwyrodnieniową stawów kolanowych: randomizowane badanie kontrolowane i analiza ekonomiczna.

Na podstawie tych dowodów można z całą pewnością oczekiwać, że uzupełnienie domowego programu ćwiczeń o 8-tygodniowy program ćwiczeń w klasie przyniesie niewielką poprawę funkcji lokomotorycznych i istotne klinicznie zmniejszenie bólu. Zaleca się, aby przyszłe badania dotyczyły metod zwiększania stopnia przestrzegania programów ćwiczeń w warunkach domowych oraz oceny wpływu tych interwencji w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej, gdzie prowadzona jest większość pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.

McCarthy CJ, Mills PM, Pullen R, Richardson G, Hawkins N, Roberts CR, Silman AJ, Oldham JA.
Health Technol Assess. 2004 Nov;8(46):iii-iv, 1-61.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Trening siłowo-balansowy z wykorzystaniem tabletek w celu motywacji i poprawy przestrzegania zasad wykonywania ćwiczeń fizycznych u samodzielnie żyjących osób starszych: część 2 badania przedklinicznego fazy II.

Program treningu siłowo-balansowego oparty na tablecie, umożliwiający monitorowanie i wspomaganie samodzielnie żyjących starszych osób podczas treningu w domu, był bardziej skuteczny w poprawie chodu i sprawności fizycznej w porównaniu z programem opartym na broszurze. Strategie motywacji społecznej i indywidualnej były równie skuteczne. Najbardziej wyraźne różnice zaobserwowano pomiędzy aktywnymi i nieaktywnymi uczestnikami. Wyniki te sugerują, że u starszych osób interwencja oparta na tabletach zwiększa stopień przestrzegania zaleceń treningowych; jest to zatem skuteczny sposób na poprawę chodu.

van Het Reve E, Silveira P, Daniel F, Casati F, de Bruin ED.
1Instytut Nauk o Ruchu Człowieka i Sporcie, Wydział Nauk o Zdrowiu i Technologii, ETH Zurich, Zurich, Szwajcaria
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Wpływ relacji terapeuta-pacjent na wyniki leczenia w rehabilitacji ruchowej: przegląd systematyczny.

Z tego przeglądu wynika, że sojusz między terapeutą a pacjentem wydaje się mieć pozytywny wpływ na wyniki leczenia w rehabilitacji ruchowej; jednak potrzebne są dalsze badania, aby określić siłę tego związku.

Hall AM, Ferreira PH, Maher CG, Latimer J, Ferreira ML.
Phys Ther. 2010 Aug;90(8):1099-110. Epub 2010 Jun 24.
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)

Instruktaż na taśmie wideo a ilustracje - wpływ na jakość wykonania, motywację i pewność siebie w wykonywaniu prostych i złożonych ćwiczeń u osób zdrowych.

Wyniki sugerują, że dynamiczne modelowanie za pomocą taśmy wideo było bardziej skuteczne niż statyczne ilustracje w promowaniu poprawnej formy ćwiczeń. Ponadto, modelowanie za pomocą taśmy wideo okazało się bardziej odpowiednie do wzbudzania zaufania i motywacji w środowisku ćwiczeń bez nadzoru, takim jak domowy program ćwiczeń.

(zob. również https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/09593980290058454)

Weeks, Brubaker, Byrt, Davis, Hamann & Reagan
Physiotherapy Theory and Practice, Volume 18, Number 2, 1 June 2002 , pp. 65-73(9).
Wyświetl badanie (otwiera się w nowym oknie)