Spostrzeżenia

Dlaczego Twoja klinika potrzebuje cyfrowego zdrowia: Co mówi nauka

6 marca 2023 r.
Fizjoterapeuta badający ramię kobiety przed tablicą przedstawiającą budowę anatomiczna mięśni.

Przejście na cyfrowe technologie opieki zdrowotnej rozpoczęło się na długo przed konferencją COVID-19, ale pandemia przyspieszyła tę zmianę. Podczas pandemii świadczeniodawcy byli zmuszeni do rozważenia alternatywnych metod zapewnienia opieki tym, którzy jej potrzebowali. Dziś COVID-19 znika z pola widzenia i znów możemy świadczyć opiekę twarzą w twarz. Mając to na uwadze, czy nadal istnieje miejsce dla zdrowia cyfrowego w warunkach klinicznych?

Na początku transformacja cyfrowa może wydawać się destrukcyjna; integracja nowych narzędzi z dotychczasowymi procedurami stanowi wyzwanie. Jednak dzięki początkowej inwestycji w czas, szybko zaczniesz czerpać korzyści. Cyfrowa opieka zdrowotna może zwiększyć dostępność i zasięg, poprawić wyniki leczenia pacjentów, a przy tym zaoszczędzić czas i koszty.

Zgodnie z raportem WHO Global Strategy on Digital Health 2020-2025 "poprzez przyspieszenie rozwoju i przyjęcia odpowiednich, dostępnych, przystępnych cenowo, skalowalnych i trwałych cyfrowych rozwiązań zdrowotnych skoncentrowanych na osobie" zdrowie można poprawić "dla każdego, wszędzie".

Korzyści są również poparte przez naukę. Przyjrzyjmy się więc dowodom.

Czym jest zdrowie cyfrowe?

Po pierwsze, upewnijmy się, że mówimy tu o tych samych rzeczach. Zgodnie z WHO, zdrowie cyfrowe można zdefiniować jako "dziedzinę wiedzy i praktyki związaną z rozwojem i wykorzystaniem technologii cyfrowych w celu poprawy zdrowia". Innymi słowy, w kontekście praktyki fizjoterapeutycznej, zdrowie cyfrowe to na przykład korzystanie z EMR, elektronicznych narzędzi do planowania i triażu, wearables, ePROM i monitoringu, Telehealth, w tym wideorozmowy, przepisywanie ćwiczeń i edukacji przy użyciu np. programów online i aplikacji mobilnych do dostarczania ćwiczeń i edukacji oraz (a)synchronicznego przesyłania wiadomości, i tak dalej.

Korzyści z cyfrowego zdrowia w ogólnej opiece zdrowotnej

1. Jest skoncentrowany na osobie

Dowody wskazują, że zdrowie cyfrowe pozwala zaoszczędzić zarówno pieniądze, jak i czas. Może to być spowodowane zmniejszeniem kosztów transportu, ograniczeniem niepotrzebnego korzystania z zasobów opieki zdrowotnej lub lepszym zarządzaniem czasem. Co najważniejsze, zdrowie cyfrowe może poprawić komunikację i wymianę informacji między pacjentem/osobą fizyczną a lekarzem, jak również komunikację i wymianę informacji między pracownikami służby zdrowia. Zdrowie cyfrowe może również pomóc we wspólnym podejmowaniu decyzji i promować koncentrację na pacjencie/osobie.

Na przykład w australijskim badaniu jakościowym przeprowadzonym przez Hinman i in. (2017) w środowisku fizjoterapii stwierdzono, że równowaga sił w relacji terapeutycznej może się przesunąć z koncentrowania się na terapeucie w kierunku koncent rowania się na pacjencie, gdy interwencja rehabilitacyjna (w tym ćwiczenia i edukacja) jest dostarczana przy użyciu wideokonferencji. Pacjenci - z uporczywym bólem związanym z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego (OA) - doceniali niepodzielną uwagę i wspierające relacje przyjacielskie rozwijane podczas procesu rehabilitacji. Sugeruje się, że dzięki uczestnictwu w środowisku domowym są bardziej zrelaksowani. Oznacza to, że rehabilitacja może stać się doświadczeniem wzmacniającym i zwiększającym pewność siebie.

"Cyfrowe interwencje zdrowotne mogą zwiększyć satysfakcję, ale także zmniejszyć obciążenie i niepokój wśród pacjentów, jak również u ich opiekunów"

2. Jest dostępny, akceptowany i skuteczny

Interwencje w zakresie zdrowia cyfrowego są podobno bardzo akceptowane przez pacjentów. Istnieje również potencjał dla interwencji w zakresie zdrowia cyfrowego w celu promowania lepszej, wyższej jakości opieki, która jest zgodna z aktualnymi wytycznymi. Zdrowie cyfrowe może również przynieść korzyści pacjentom poprzez skrócenie czasu oczekiwania oraz bardziej wygodną, ukierunkowaną i dostępną opiekę. Obecne dowody sugerują, że w warunkach fizjoterapii wideokonferencja jako metoda dostarczania fizjoterapii może poprawić dostęp do opieki, być bardziej elastyczna i efektywna czasowo dla pacjentów, a także poprawić jakość życia.

Pandemia COVID-19 nauczyła nas, że bezpośrednie konsultacje z lekarzami mogą być wspierane - a w niektórych przypadkach zastąpione - przez cyfrowe interwencje zdrowotne bez uszczerbku dla bezpieczeństwa lub jakości. Na przykład, ćwiczenia fizyczne są pierwszym wyborem opieki nad wieloma dolegliwościami, z którymi fizjoterapeuci i lekarze opieki zdrowotnej (HCP) spotykają się na co dzień. W niedawnym przeglądzie systematycznym stwierdzono, że interwencje ruchowe prowadzone za pośrednictwem wideokonferencji są skuteczne w poprawie zdolności wysiłkowych i jakości życia.

Fizjoterapeuci pracujący z pacjentami z OA kolana stwierdzili również, że zdalna rehabilitacja umożliwia im skupienie się w większym stopniu na ułatwianiu samokontroli pacjenta niż podczas tradycyjnych wizyt twarzą w twarz. Uznali oni, że nie ma potrzeby poświęcania czasu na zabiegi ręczne, które nie są nawet uważane za pierwszy wybór w leczeniu OA kolana. Jako bonus, zdalna rehabilitacja zapewniła fizjoterapeutom mniej wymagającą fizycznie, ale skuteczną opcję.

W jednym z holenderskich badań de Vries i współpracownicy (2017) porównali skuteczność fizjoterapii wspieranej przez aplikację online (blended care) z tradycyjną fizjoterapią face-to-face u dorosłych z OA kolana lub biodra. W badaniu odnotowano, że grupa interwencyjna z komponentem cyfrowym spowodowała mniej wizyt face-to-face i mniej pasywnych zabiegów hands-on. Ponadto, nawet przy mniejszej ilości zabiegów bezpośrednich i ręcznych, stwierdzono, że obie interwencje były skuteczne; w obu grupach nastąpiła poprawa i nie było istotnych różnic między grupami w funkcjonowaniu fizycznym i poziomie aktywności fizycznej w okresie kontrolnym. Pokazuje to, że fizjoterapia może być przynajmniej częściowo zastąpiona przez zdalne interwencje z wykorzystaniem narzędzi cyfrowych.

Ponadto szwedzkie badanie przeprowadzone przez Jönssön i in. (2022) wykazało, że osoby z OA kolana lub biodra mogą odnieść takie same korzyści z interwencji w zakresie ćwiczeń i edukacji przeprowadzonej za pomocą aplikacji mobilnej, jak w przypadku interwencji bezpośredniej z nadzorowanym treningiem fizycznym dwa razy w tygodniu. Badanie to obejmowało również starszych dorosłych, pokazując, że elastyczność oferowana przez zdrowie cyfrowe jest dostępna nie tylko dla młodszej populacji.

"Młodzi pacjenci chętnie korzystają z narzędzi cyfrowych i wykorzystują mobile do edukacji zdrowotnej, ale także do otrzymania wsparcia od HCP podczas interwencji zdrowotnych."

Cyfrowe rozwiązania w dziedzinie zdrowia mogą być równie skuteczne jak tradycyjna opieka, a pod względem wyników klinicznych – a czasem nawet nieco lepsze. Przestrzeganie zaleceń terapeutycznych jest często uznawane za jeden z kluczowych czynników decydujących o osiągnięciu tych pozytywnych wyników, a badania wskazują, że dzięki cyfrowym rozwiązaniom w dziedzinie zdrowia pacjenci częściej stosują się do zaleceń terapeutycznych.

Przykładowo, u osób dorosłych z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego wykorzystanie aplikacji mobilnych umożliwiających dwukierunkową komunikację jako elementu fizjoterapii okazało się poprawiać zaufanie pacjentów, jak również zwiększać stosowanie się do terapii ruchowej.

W holenderskim badaniu dotyczącym skuteczności fizjoterapii wspieranej przez aplikację internetową ("blended care") w porównaniu z tradycyjną fizjoterapią twarzą w twarz u dorosłych z OA kolana lub biodra odnotowano wysoki poziom przestrzegania komponentu cyfrowego. Ponad 80% uczestników stosowało się do komponentu cyfrowego.

3. Czynniki środowiskowe

Istnieją również dowody na to, że cyfrowe interwencje w zakresie zdrowia mają potencjał, aby stać się bardziej ekologiczną strategią dla sektora opieki zdrowotnej.

W innym szwedzkim badaniu przeprowadzonym przez Holmera i współpracowników (2014) zastosowano telekonferencje, których celem było ograniczenie podróży pacjentów i HCP. Zastąpienie wizyt twarzą w twarz telezdrowiem spowodowało nawet 40-70-krotne zmniejszenie emisji dwutlenku węgla.

W podsumowaniu

Jeśli zaadoptujesz do swojej praktyki klinicznej odpowiednie rozwiązania z zakresu zdrowia cyfrowego, Twoja klinika może:

  • Osiągnięcie wyższego poziomu satysfakcji wśród klientów
  • Oferowanie elastycznych, wygodnych i dostępnych usług, które są równie skuteczne jak tradycyjne interwencje
  • Wykorzystanie danych do poprawy jakości opieki
  • Bądź bardziej oszczędny pod względem kosztów i czasu
  • Bądź bardziej przyjazny dla środowiska

Wiedziałeś?

‍Używaniew praktyce klinicznej miar wyników i rezultatów raportowanych przez pacjenta (PROMs) może poprawić jakość opieki poprzez poprawę komunikacji lekarz-pacjent i satysfakcji pacjenta, pomoc w monitorowaniu skuteczności reakcji na leczenie, a nawet poprzez pomoc w identyfikacji wcześniej nierozpoznanych problemów.

Jednak stosowanie papierowych PROMów może być niepraktyczne w praktyce klinicznej. Zdrowie cyfrowe zmniejsza bariery w stosowaniu PROM w praktyce klinicznej, umożliwiając bardziej efektywne i terminowe zbieranie danych, ich analizę i łatwiejsze monitorowanie.

Na przykład odnotowano, że stosowanie elektronicznych PROMs skutkuje lepszymi wynikami, takimi jak jakość życia, identyfikacja objawów i zarządzanie wśród pacjentów z chorobą nowotworową. Wśród młodych pacjentów z bólem monitorowanie bólu za pomocą aplikacji mobilnej skutkowało lepszym przestrzeganiem zaleceń i dokładnością.

Jeśli chcesz wypróbować Physitrack jako swoje cyfrowe rozwiązanie zdrowotne, jest to łatwiejsze niż kiedykolwiek! Już dziś rozpocznij 30-dniowy bezpłatny okres próbny i przekonaj się, na czym to wszystko polega.

Referencje:

  1. Aapro M, et al. Digital health for optimal supportive care in oncology: benefits, limits, and future perspectives. Support Care Cancer. 2020 Oct;28(10):4589-4612. doi: 10.1007/s00520-020-05539-1.
  2. APA Physiotherapy Research Foundation. Raport okresowy: Telehealth by physiotherapists in Australia during the COVID-19 pandemic - Interim report October 2020. 2020 Dostępne na stronie: https://australian.physio/sites/default/files/RESEARCH%26PUBLICATIONS/PRF/APA_PRF_Telehealth-interim-report.pdf
  3. Bennell KL, et al. Does a Web-Based Exercise Programming System Improve Home Exercise Adherence for People With Musculoskeletal Conditions? A Randomized Controlled Trial. Am J Phys Med Rehabil. 2019 Oct;98(10):850-858. doi: 10.1097/PHM.00000000001204.
  4. Brown RC, et al. Effectiveness of exercise via telehealth for chronic disease: a systematic review and meta-analysis of exercise interventions delivered via videoconferencing. BJSM 2022;bjsports-2021-105118. doi:10.1136/bjsports-2021-105118
  5. Bucki FM, et al. Scoping Review of Telehealth for Musculoskeletal Disorders: Applications for the COVID-19 Pandemic. J Manipulative Physiol Ther. 2021;44(7):558-565. doi:10.1016/j.jmpt.2021.12.003
  6. de Vries HJ, et al. Determinants of Adherence to the Online Component of a Blended Intervention for Patients with Hip and/or Knee Osteoarthritis: A Mixed Methods Study Embedded in the e-Exercise Trial. Telemed J E Health. 2017;23(12):1002-1010. doi:10.1089/tmj.2016.0264
  7. Eze ND, et al. Telemedycyna w OECD: An umbrella review of clinical and cost-effectiveness, patient experience and implementation. PLoS One. 2020;15(8):e0237585. doi:10.1371/journal.pone.0237585
  8. Hewitt S, et al. The Effectiveness of Digital Health Interventions in the Management of Musculoskeletal Conditions: Systematic Literature Review. J Med Internet Res. 2020 Jun 5;22(6):e15617. doi: 10.2196/15617.
  9. Hinman RS, et al. Sounds a Bit Crazy, But It Was Almost More Personal:" A Qualitative Study of Patient and Clinician Experiences of Physical Therapist-Prescribed Exercise For Knee Osteoarthritis Via Skype. Arthritis Care & Research 2017; 69(12): 1834-1844. doi: 10.1002/acr.23218
  10. Holmner A, et al. Carbon footprint of telemedicine solutions--unexplored opportunity for reducing carbon emissions in the health sector. PLoS One. 2014 Sep 4;9(9):e105040. doi: 10.1371/journal.pone.0105040.
  11. Hylén M, et al. Access to health care perceived by parents caring for their child at home supported by eHealth-a directed approach introducing aperture. BMC Health Serv Res . 2022;22(1):1008. . doi:10.1186/s12913-022-08398-0
  12. Jiang X, et al. The Cost-Effectiveness of Digital Health Interventions on the Management of Cardiovascular Diseases: Systematic Review. J Med Internet Res. 2019;21(6):e13166. doi:10.2196/13166.
  13. Jönsson T, et al. Comparison of Face-to-Face vs Digital Delivery of an Osteoarthritis Treatment Program for Hip or Knee Osteoarthritis. JAMA Netw Open. 2022;5(11):e2240126. doi:10.1001/jamanetworkopen.2022.40126
  14. Kloek CJJ, et al. Effectiveness of a Blended Physical Therapist Intervention in People With Hip Osteoarthritis, Knee Osteoarthritis, or Both: A Cluster-Randomized Controlled Trial. Phys Ther . 2018;98(7):560-570. doi:10.1093/ptj/pzy045.
  15. Lear SA, et al. Improving access to cardiac rehabilitation using the internet: a randomized trial. Stud Health Technol Inform. 2015;209:58-66.
  16. Palermo TM, et al. A randomized trial of electronic versus paper pain diary in children: impact on compliance, accuracy, and acceptability. Pain. 2004 Feb;107(3):213-219. doi: 10.1016/j.pain.2003.10.005.
  17. Rich E, Lewis S, et al. Cyfrowe pokolenie zdrowia? Korzystanie przez młodych ludzi z technologii "zdrowego stylu życia". Raport z projektu. 2020.
  18. Shah AC, et al. Telemedycyna w pediatrii: Systematic Review of Randomized Controlled Trials. JMIR Pediatr Parent. 2021;4(1):e22696. doi:10.2196/22696
  19. Shaygan M, at al. The effect of a smartphone-based pain management application on pain intensity and quality of life in adolescents with chronic pain. Sci Rep. 2021 Mar 23;11(1):6588. doi: 10.1038/s41598-021-86156-8.
  20. Slater H, et al. Young people's experiences of persistent musculoskeletal pain, needs, gaps and perceptions about the role of digital technologies to support their co-care: a qualitative study. BMJ Open. 2016 Dec 9;6(12):e014007. doi: 10.1136/bmjopen-2016-014007.
  21. Suso-Martí L, et al. Effectiveness of Telerehabilitation in Physical Therapist Practice: An Umbrella and Mapping Review With Meta-Meta-Analysis. Phys Ther. 2021;101(5):pzab075. doi:10.1093/ptj/pzab075
  22. Valentijn PP, et al. Digital Health Interventions for Musculoskeletal Pain Conditions: Systematic Review and Meta-analysis of Randomized Controlled Trials. J Med Internet Res. 2022 Sep 6;24(9):e37869. doi: 10.2196/37869.
  23. Weise H, et al. The Effect of an App-Based Home Exercise Program on Self-reported Pain Intensity in Unspecific and Degenerative Back Pain: Pragmatic Open-label Randomized Controlled Trial. J Med Internet Res. 2022 Oct 28;24(10):e41899. doi: 10.2196/41899.
  24. Wongvibulsin S, et al. Digital Health Interventions for Cardiac Rehabilitation: Systematic Literature Review. J Med Internet Res. 2021;23(2):e18773. doi:10.2196/187
Marleena Rossi
Specjalista kliniczny, doktor nauk medycznych